Geluid

Sad Lovers & Giants

Where The Light Shines Through – 1981-2017

Artiest:Sad Lovers & Giants
Titel:Where The Light Shines Through - 1981-2017
Label:Cherry Red

cherryred.co.uk

Kwaliteit mag naar het schijnt dan wel altijd komen bovendrijven; dat is helaas geen garantie op erkenning of succes. Sad Lovers And Giants behoort samen met onder meer The Chameleons, The Sound, Modern English en The Comsat Angels tot het allerbeste wat de Britse postpunk -en indie-scene in de jaren 1980 te bieden had, maar de band uit Watford glipte destijds net als die vier generatiegenoten door de mazen van het net. Critici en collega muzikanten liepen doorgaans hoog met hen op, maar het bredere publiek had meer zin in The Cure, Echo & The Bunnymen, U2 of The Smiths. Het verhaal van Sad Lovers And Giants, dat hier nu voor het eerst uitgebreid wordt verteld aan de hand van niet minder dan vijf cd’s, is dus vooral een kwestie van gemiste kansen en de onwil om zich te plooien naar de smaak/waan van de dag. De band rond frontman Garce (Simon) Allard was namelijk niet te beroerd om hun sound veelvuldig te verrijken met atmosferische synths, saxofoon en psychedelische elementen. Dat leverde hen weliswaar de omschrijving ‘pastorale Pink Floyd’ op, maar massaal veel platen verkopen deed het niet. Aan de ijzersterke songs met gouden melodieën zal dat zeker niet hebben gelegen. ‘Where The Light Shines Through’ omspant bijna vier decennia en bijna evenveel pauzes. Na een eerste periode – met ijzersterke singles zoals ‘Colourless Dream’ of ‘Man Of Straw’ en de albums ‘Epic Garden Music’ (1982) en ‘Feeding The Flame’ (’83) – stopt de band een eerste keer. De originele line-up loopt leeg en een deel ervan start een nieuwe band, het eveneens interessante The Snake Corps. Die eerste periode – die verder nog radiosessies voor John Peel en het VPRO-cultprogramma ‘Spleen’ oplevert, is veruit de sterkte van de band. Er komen vervolgens nog meer splits en pauzes, maar daartussen zien diverse albums het licht, in een andere, tweede bezetting. ‘The Mirror Test’ komt uit in 1987, gevolgd door ‘Headland’ in 1990 en ‘Treehouse Poetry’ in 1991. In 2002 ten slotte verschijnt de voorlopig laatste studioplaat, ‘Melting In The Fullness Of Time’. Het prille en wat sombere postpunkgeluid verdwijnt stilaan naar de achtergrond om plaats te maken voor gestileerde indiepop waarbij steeds meer raakvlakken zichtbaar worden met The Smiths. Van Factory Records naar 4AD en Rough Trade, als het ware. ‘Where The Light Shines Through’ is een flinke hap om door te spoelen en daardoor bij momenten wat veel van het goede. Eigenlijk spring je om Sad Lovers And Giants te leren kennen voldoende ver met een goede verzamelaar. Zoals ‘E-Mail From Eternity -The Best Of Sad Lovers And Giants’ uit 1996 bijvoorbeeld. Niettemin is dit een indrukwekkende verzameling songs van een band die deze aandacht meer dan ooit verdiend.

Reacties