Musica
Geluid

Alpha Strategy

The Gurgler


Artiest:Alpha Strategy
Titel:The Gurgler
Label:Antena Krzyku
Distributeur:Mandai

Artiest:Siksa

alphastrategy.bandcamp.com

Het uit Toronto afkomstige Alpha Strategy is aan zijn derde album toe, na het naar zichzelf genaamde debuut (2012) en ‘Drink The Brine, Get Scarce’ uit 2016. Net als die laatste plaat namen ze meester Steve Albini aan boord om hun ideeën nog beter vorm te geven. Een betere keuze kon deze band niet hebben gemaakt. Hun noiserock heeft ruimte nodig, moet kunnen ademen. Een overdaad aan instrumenten hoeft niet. Eenvoud wel. Kracht en efficiëntie ook. Albini heeft ervaring zat als het om dit soort muziek draait, en dat is er aan te horen. De zang, nou ja, zang, van Rory Hinchey houdt het midden tussen David Yow (The Jesus Lizard), Nick Cave in de late periode van The Birthday Party en Al Johnson (U.S.Maple, Shorty). Ruimte laten tussen de klanken dus, gedreven en bezeten zijn gal spuwend op een bedje van net zo spaarzame muziek, die net zo goed ergens tussen eerder genoemde bands valt te situeren. En wat mee heeft van Shellac, de meesters in ruimte tussen de noiserocknoten laten. Zeven nummers passioneel gebrachte noiserock waaruit we geen hoogtepunten kunnen kiezen omdat ze het allemaal zijn. Schitterend album. Niet te missen als ze dit najaar naar Europa komen. Siksa kan ook als noiserock worden weggezet, maar is het niet helemaal. Siksa is een duo bestaande uit Alex (een non-actrice) die in het Pools hele lappen tekst de microfoon in babbelt, schreeuwt en soms zelfs zingt. Literatuur, performance en theater gaan bij haar allemaal samen, al is daar op een cd niets van te merken. Muzikaal wordt ze ondersteund door de basgitaar van non-muzikant Buri, die wel wat ritmes legt maar evengoed gewoon wat klanken voortbrengt. Beiden zorgen voor een surreëel klankenbad dat voor mensen die het Pools machtig zijn, anders zal overkomen dan voor de rest van de wereldbevolking. De teksten staan in het bijgeleverde boekje ook in het Engels en het Russisch, voor wie er behoeft aan heeft. Wij luisteren gewoon naar de punkattitude die deze plaat uitstraalt, en zien zo voor onze ogen hoe beiden gezwind aan het provoceren slaan door hun unieke mengeling van diverse kunstvormen die ze op een heel eigen manier met elkaar vermengen tot een plaat die van de luisteraar toch wel wat inspanning vraagt. Doorsneemuziek is namelijk absoluut niet het ding van Siksa.

Reacties