The Notwist

Twee überpopplaten kwamen binnengewaaid: ‘€˜Loom’€™ van Ms. John Soda en ‘State Of Undress’€™ van Susie Asado. Helaas is alles wat volgt eerder unter aller Kanone, beneden alle peil. Ms. John Soda is de groep rond het Duitse duo Stefanie Böhm en Micha Acher, die ook bas speelt bij The Notwist. Het is sinds 2006 geleden dat de band nog een plaat uitbracht. Met ‘€˜Loom’€™ presenteren ze elektro-akoestische emo-pop in de traditie van The XX en andere flauwe, trage en melige aanverwanten. En loom is het wel degelijk, in bijna elk nummer zit wel een misplaatst majeurakkoord en de melodie gaat precies naar waar je verwacht dat die gaat. De teksten gaan we hier echt niet herhalen, enkel vaststellen dat het spellen van woorden in de tekst (‘€˜Hi Fool’€™) verboden is, dat mogen alleen The Kinks (‘€˜Lola’€™) en Snoop Dogg; en ook tellen is uit den boze (‘€˜Oh Seven’€™), dat mogen dan weer alleen Bill Haley (‘€˜Rock Around The Clock’€™) en Sesamstraat (‘The Pinball Song’). Böhm vertoont trouwens opvallende gelijkenissen met Chantal Acda, dezelfde zachte, vlakke stem, melodieën van dezelfde familie. Soms is eenvoud goed, maar hier dus niet. Maar net als je denkt dat het niet erger wordt, komt Susie Asado op de proppen. ‒State Of Undress’€™ kan je nog het best omschrijven als een mengeling tussen foute jazzstandards, musical en Engelstalige kleinkunst. De teksten zijn theatrale verhaaltjes, waarvan de woorden overstromen in de maten, op frasering hoef je niet te rekenen. Geen idee wanneer spoken word weer in de mode gesukkeld is (‘The Light’€™), ook Ms. John Soda had er al een dubbele portie van. Van muziek is er amper sprake, de zuinige gitaar- en drumpartijen staan volledig in het teken van de zangeres(sen) die strooien met glijdende melodieën en jazzy hints, heel even lijken ze zelfs voor close harmony te gaan. De stem van Susie Asado doet denken aan Ani DiFranco en wanneer een nummer als ‘€˜Under Under’€™ opstaat, ben je helemaal bij een slecht afkooksel van Anaïs Mitchells ‘€˜Hadestown’ beland. Verder steken gruwelijke referenties als ‘Nele Needs A Holiday’ de kop op. Eén tip: niet doen.