Geluid

Vica Pacheco

Symplegmata


Artiest:Vica Pacheco
Titel:Symplegmata
Label:Kraak
Distributeur:N.E.W.S.

Artiest:Kramp


Twee nieuwe Kraak-releases, één uit Brussel (en Oaxaca, Mexico) en één uit Hasselt. Vica Pacheco is een multidisciplinaire Mexicaanse muzikant die in Brussel woont. Op ‘Symplegmata’, haar muzikale debuut, laat ze zich naar eigen zeggen inspireren door precolombiaanse mythologie, maar we horen net zo goed echo’s van vroege IDM. Pacheco werkt met field recordings en plukt voor haar geluiden ook uit een eigen bibliotheek met meer dan tweeduizend geluiden die ze met haar stem maakte. Kant A start behoorlijk free-form, met complexe ritmes en etherische elektroakoestische exploten. Gaandeweg evolueert het geluid naar iets toegankelijker oorden. En plots is daar ‘Château D’Eau’, een haast Zuid-Amerikaans instrumentaaltje dat drijft op vrolijk-bezwerende fluitgeluiden. Meteen daarna: de aanstekelijk dampende regenwoudritmes van ‘Jacaranda’. Daarmee is de overgang naar kant B ingezet, waarop de hoofdrol is weggelegd voor het ritme. Hoogtepunten zijn het percussieve miniatuur ‘De La Flor Sale El Fruto’, ‘Batalla’, dat met zijn zompige bassen een beetje aan Sun Araw doet denken en de in dikke lagen IDM gedrapeerde ‘Somra Sin Reptiles’. Intrigerend plaatje, dat ons doet benieuwen naar hoe dit live gebracht zal worden. Over naar Hasselt. Stijn Wybouw is een jonge kunstenaar die naast tekeningen en installaties ook muziek maakt. Als drummer van Geen Bloemen Meer Voor Jou en – solo, mét roodgeverfd gezicht – als Kramp. Na enkele tapereleases in eigen beheer is er nu ‘Nervous Rattle’, Kramps éénzijdige debuut-lp. Het goeie nieuws is dat de muziek zich ook op kamervolume en zonder schmink staande houdt. Opener ‘Fire From Above’, doet met al die stemlaagjes aan het allerprimitiefste van Animal Collective denken. Ook het tribale titelnummer en het behoorlijk spooky ‘Red Faced Demons’ zijn prima muzikaal gerief. Alleen afsluiter ‘Gift’ had voor ons niet per se gehoeven, omdat het gepiel op die ‘improvised B.C. Rich guitar’ de spanning een beetje uit de plaat haalt. Drie op vier, de laatste keer dat wij het checkten was dat nog ruim geslaagd.

Reacties