One Arm


Een bassist, een zangeres-bassiste en twee drummers – nee, wij hebben niet te diep in het glas gekeken. De dubbele ritmesectie van het Franse One Arm staat in functie van hun kleurrijke postpunk à la The Slits.

In de jaren 1980 en 1990 deelde het collectief podia met Sonic Youth en The Ex. Sindsdien werkten ze aan ‘Mysore Pak’, een plaat die getuigt van een doorleefde samenwerking en een verre reis.

‘Stop met naar een platenlabel te zoeken, en doe het gewoon allemaal zelf!’

Dat de plaat zo lang op zich heeft laten wachten, heeft zowel zakelijke als persoonlijke oorzaken, zo blijkt wanneer we Laure Doymaz, bezielster, zangeres en bassiste van One Arm via Zoom spreken. ‘Toen we aan ‘Mysore Pak’ begonnen, eind jaren 1990, hadden we getekend bij hetzelfde label als Thurston Moore, maar dat ging toen dus bankroet. Een nieuw label vinden bleek moeilijk en we zagen elkaar steeds minder – we waren ook allemaal naar andere delen van Frankrijk uitgewaaierd. Maar toen herrees het label en gaven we ‘Mysore Pak’ opnieuw een kans: we begonnen van nul aan het mixen en masteren. Doordat het label er vervolgens ontzettend lang over deed om het vinyl te persen, had ik het helemaal gehad: ‘laten we het gewoon lekker zelf doen’.’

Nineties

In de liner notes van ‘Mysore Pak’ figureert het ‘One Arm Home’: de vroegste opnamesessies van de plaat vonden plaats in het kraakpand waar bassiste-zangeres Doymaz en drummer Dilip Magnifique samenhuisden. ‘We namen zelden ergens anders op dan in onze thuisstudio. Ook andere artiesten waren er welkom – zo liepen studio en thuis meer en meer in elkaar over, er stond een grote mixtafel pal tussen alle huisraad.’ Het feit dat daar, dertig jaar geleden, de eerste kiemen van het album ontstonden, verklaart dan ook het authentieke newwavekarakter waar One Arms geluid van doordrongen is. ‘Het album is tijdens de bloei van het genre ontstaan – we kunnen dan ook niet liegen in onze muziek, de tijdsgeest van de jaren 1980 en 1990 is er sterk aanwezig.’

Girlband

Het huidige One Arm ontstond uit een girlband met dezelfde naam. Laure Doymaz, Marine Laclavère en Isabelle Vigier werkten tussen 1992 en 1996 aan de EP ‘treat/brilliant’, gemixt door Colin McLean van het Schotse anarcho-punkcollectief Dog Faced Hermans. ‘In die tijd waren we nog een iets ‘logischere’ band: drum, bas, gitaar. We waren vanuit Zuid-Frankrijk overgewaaid naar Parijs, waar we als gekken zijn beginnen spelen.’ Toen gitariste Vigier naar Nederland trok, hadden Doymaz en drumster Laclavère geen band meer. Maar op hetzelfde moment splitte de bevriende punkrockband Les Spoons echter ook. ‘Met Dilip hadden we al samengewerkt, en dat verliep goed – verder vond ik de speelstijl van de bassist Rico Herry fantastisch, zó anders dan wat wij toen aan het doen waren. Ik heb dan heel nonchalant voorgesteld of we niet gewoon de achtergebleven stukjes van die twee bands bij elkaar konden voegen – en het klikte!’

Oplichter

‘One Arm is geen ode aan of kopie van onze invloeden, maar eerder een soort emulatie van alle verschillende artiesten die al onze verschillende bandleden geïnspireerd hebben.’ Tot die invloeden rekenen ze niet enkel muziek van Mark E. Smith, Little Annie, Jamaaladeen Tacuma, Bill Laswell, Johnny Winter, Joy Division, Can en Basement 5, maar ook werk van beeldend kunstenaars en cinéasten als Vivienne Westwood, Alexander Calder, Joseph Beuys en John Cassavetes. De naam ‘One Arm’ is ontleend aan een collectie korte verhalen van de Amerikaanse toneelschrijver Tennessee Williams. Deze brak door met het gelijknamige titelverhaal, dat handelt over een bokser die een arm verliest en vervolgens besluit als oplichter door het leven te gaan. Williams beschrijft hoe dit figuur ‘over de hoofden van anderen kijkt met een cool die niet vervalst was, noch ijdel’ – Zo ook ‘Mysore Pak’, een album dat een beetje in het ijle lijkt te zweven. Het klinkt gegrond zonder de bodem te raken, zweverig zonder in de wolken te verdwijnen. ‘Iedereen in de band puzzelt mee aan de uiteindelijke klanken, die altijd tot stand komen tijdens improvisatiesessies,’ aldus Doymaz. ‘De songteksten schrijf ik er achteraf bij. Maar ik vind de muziek in de eerste plaats het resultaat van uitwisseling, van alles wat er gebeurt in de ruimte tussen ons in.’

India

Ook al wonen de bandleden ver van elkaar in Frankrijk, toch slaagden ze erin om samen te komen om ‘Mysore Pak’ af te maken. De plaat is losjes geïnspireerd door het Indiase subcontinent. ‘Een Mysore Pak is een Indiaas snoepje. Jaren nadat ik op reis was in India en het stadje Mysore had bezocht, vermeldde onze drummer de naam van dat snoepje; ‘Mysore Pak’ deed me iets, ik vond het een prachtige naam – zo lief en grappig.’ Toch is de relatie tussen de naam en de muziek niet volledig arbitrair. ‘Het is niet zo dat we op een dag wakker werden en bedachten dat we een ‘Indiaas conceptalbum’ wilden maken. De link met India is eerder intiem en persoonlijk – onze drummer Dilip Magnifique, die van India afkomstig is, vond het opzet bijvoorbeeld helemaal oké, maar ook hij stond erop dat het er niet te dik op lag.’

Het album is dan ook doorweefd met samples van geluiden die afkomstig zijn van de Indiase straten, het dagelijks leven. ‘Het zou nooit in ons opkomen om dan heel expliciet te werk te gaan, en bijvoorbeeld tabla te gebruiken.’ Dus koos One Arm ervoor om samples diep in de muziek te verwerken, en soms subtiele schetsen uit reiservaringen aan te brengen in de ritmes. ‘Zo is onze sound vooral gedreven door een smaak, een flavour,’ aldus Doymaz.


Dit artikel verscheen eerder in GC #165.

Koop deze editie in onze webshop!

Discografie

One Arm - Mysore Pak (2021, eigen uitgave)
One Arm - treat/brilliant (1994, Zoorganization)

Reacties