Geluid

Bruno Duplant & Alfredo Costa Monteiro

Soleils Noirs


Artiest:Bruno Duplant & Alfredo Costa Monteiro
Titel:Soleils Noirs
Label:Moving Furniture Records
Distributeur:Clear Spot

Artiest:Ryan van Haesendonck

movingfurniturerecords.bandcamp.com/album/soleils-noirs movingfurniturerecords.bandcamp.com/album/vauville

Het Nederlandse Moving Furniture Records laat ons al een dikke tien jaar lang genieten van releases met experimentele elektronica waarbij minimalisme, drones en veldopnames heel wat aandacht krijgen. ‘Soleils Noir’ is het debuut van Bruno Duplant en Alfredo Costa Monteiro. Dit is de eerste in een reeks samenwerkingen tussen verschillende muzikanten die al vroeger op het label werk uitbrachten. Duplant is een experimentele componist die de laatste jaren samenwerkte met het Wandelweiser Collectief. De muziek van dit collectief wordt gekenmerkt door spaarzame en fragiele soundscapes die ook op ‘Soleils Noirs’ de fundering vormen. Zijn partner Monteiro is geluidskunstenaar en geluidspoëet. ‘Soleils Noirs’ is één langgerekt nummer met golvende frequenties die een schijnbaar monotone maar abstracte klankhypnose teweeg brengen. Monteiro laat met zijn summiere improvisaties en toegevoegde klankstukken de soundscapes resoneren tot een willoos makend signaal. De elektronische tonen verschuiven bijna onmerkbaar in het geluidsspectrum. ‘Soleils Noirs” doordringende geluidsrimpelingen zorgen voor een vervorming van het tijdsbesef en creëren een tintelend gevoel van zelfregressie. Een fascinerend stukje geluidsexploratie.

Er is ook geen gebrek aan avontuurlijk experiment op het debuut van Ryan van Haesendonck. Deze Brusselse geluidsarchitect leverde al composities af voor kortfilm, documentaire, dans en theater. Op ‘Vauville’ gaat van Haesendonck op zoek naar sferen waarbij veldopnames zijn kabbelende ambientconstructies kruiden. Het klankenpalet wordt extra vergroot met de toevoeging van het sfeervolle saxofoonspel van Silke Bull (Bombadil). De inspiratie haalde van Haesendonck op rustige strandwandelingen en reflecteert dit door bij de opnames het geritsel en geruis van water toe te voegen. Hij experimenteert met repetitieve klanken, veldopnames van kerkklokken en improvisaties op orgel. De zee van rust en vrede wordt op ‘Vauville’ een paar keer onderbroken door stuwende Phillip Glass-achtige melodieën en bijgeluiden van een enthousiast publiek. ‘Vauville’ is een gevarieerde en rustgevende soundtrack van het hogere artistieke niveau.

Reacties