October Drift


Ze kunnen al een paar jaar op veel mond-tot-mondreclame rekenen: de jonge Britse band October Drift. Wie de singles hoort die de groep tot nu toe uitbracht, zal daar niet gek van opkijken: atmosferische, postpunkachtige muziek die soms behoorlijk fel uitpakt met shoegazing- en noisepoprandjes.

Gitarist Daniel Young staat Gonzo (circus) te woord. Uit zijn verhaal blijkt dat – hoewel het geluid associaties oproept met opvallende namen uit het verleden, zoals The Chameleons, Kitchens of Distinction en Joy Division – de bandleden absoluut van nu zijn: ‘Er zit niet echt een verhaal achter de bandnaam. Niets of niemand anders heet October Drift, perfect voor Google dus – hoe millennial is dat?’

Zacht

De bandleden zijn oude schoolvrienden. ‘Wij zijn de enigen stom genoeg om niet op te geven. Ik denk niet dat ons geluid zich bewust heeft ontwikkeld; je merkt nauwelijks dat je beter wordt of je ontwikkelt, tot je naar oude nummers luistert en denkt: wat waren we toen slecht zeg! Onze invloeden komen vooral uit de alternatieve hoek. Kiran (Roy, de zanger/gitarist – mb) is opgegroeid met singer-songwriters uit de jaren 1960 en 1970. Dat heeft een grote invloed gehad op de teksten en melodieën. Ons geluid is al doende ontstaan. Ik denk niet dat het een goed idee is om te zeggen ‘we willen net als die en die band klinken’. Zo kun je jezelf toch niet uitdrukken?’ Inmiddels heeft de band een vrij duidelijk geluid ontwikkeld: ‘Zelfs als we een snel en boos nummer willen maken, komen we uit op iets langzaams en zachts.’

Bruce Springsteen

Naast de eerdergenoemde postpunknamen is er ook een snufje Bruce Springsteen terug te horen in October Drift. ‘We zijn steeds meer naar hem gaan luisteren; laatst hebben we nog tot drie uur ’s nachts ‘Born To Run’ gedraaid. Dat zijn invloed door begint te klinken lijkt me alleen maar goed.’ Een andere inspiratiebron is My Bloody Valentine. ‘Dynamiek en textuur zijn heel belangrijk voor ons. Ik wil echt niet een van die artiesten op de radio zijn, wiens liedjes je bij de eerste beluistering fijn klinken, maar daarna saai worden. In de beste liedjes hoor je steeds weer iets nieuws.’
‘Decca Records zei in de vroege jaren 1960 tegen de Beatles dat gitaargroepen uit de mode waren – en zij hebben het natuurlijk ook best aardig gedaan. (Lacht) Gitaarmuziek is momenteel niet meer in zwang bij de mainstreammedia. Elektronische muziek krijgt nu de meeste aandacht, want dat willen de meeste mensen horen. Wellicht willen ze na een tijdje weer gitaren – maar misschien ook niet. Maar ik weet zeker dat er altijd een publiek zal zijn voor rockbands.’
Dat blijkt. Op het moment van schrijven tourt de band met Editors, en hebben de leden  plannen gemaakt voor de rest van 2018. ‘Eind dit jaar toeren we weer, en er komt een nieuwe single aan. We hebben een album opgenomen, maar we wachten nog op het juiste moment om het te laten verschijnen.’


Dit artikel verscheen eerder in GC #148.

Koop deze editie in onze webshop!

Discografie

Stranger Days (eigen beheer, 2016)
This Is Nowhere (Bad Rival, 2016)

Reacties