Events

Noorderzon 2010: woensdag 25 augustus


Noorderzon

Overdag is er niet of nauwelijks een programma in het Noorderplantsoen maar het park is weldegelijk openbaar. Bij de bar is geen personeel te zien maar een paar meter verderop liggen de sateetjes al op de grill. Karren en tafels worden diagonaal over het pad versleept en zelfs een enkele auto heeft zich het park in gewurmd om te laden en lossen bij een van de eettenten; een backstage is er tenslotte niet. Maar het park blijft ook gewoon park. Fietsers en kinderwagens passeren en aan het water kauwen moeders, kinderen en eenzame mannen verdoofd op hun wafels en kaneelstokken. Het is een prettige sfeer die er hangt. Bedrijvig maar ontspannen. Ik haal mijn kaartjes voor HEALTH op bij de kiosk en slenter in het zonnetje naar mijn fiets.

HEALTH@Noorderzon

Een maaltijd later sta ik er al, bij HEALTH in Vera. Gitarist en muzikaal manusje-van-alles Jupiter is het grootste deel van het optreden onzichtbaar. In mijn fantasie ligt hij op de grond met zijn benen in de lucht te trappelen maar dat kan ik mis hebben natuurlijk. Ook drummer BJ blijft grotendeels onzichtbaar tijdens de show, een lot dat de meeste drummers beschoren is. Bassist John is weliswaar zeer aanwezig –  met zijn curieuze, vloeiende bewegingen die perfect passen bij het zwiepen van zijn haar –  maar zijn gezicht blijft ongezien. Hij is een nek met lang, zwart haar erop en Kate Moss eronder, op zijn T-shirt. De enige kop die duidelijk zichtbaar is op het podium is het jongensachtige gezicht van zanger Jake. Zijn uitstraling is engelachtig maar emotieloos, perfect aansluitend bij zijn onheilspellende stemgeluid.

Noorderzon

Die ijle stem combineert het viertal met pulserende drums, hoge shrieks en piepjes en woedende gitaren, om een geluid te creëren waar je in kan klimmen, zo stevig staat het. En dat geldt live eigenlijk nog meer dan op plaat. Met een drum die als een extra hart achter je borst dreunt, baant de band zich een weg door hun repertoire van curieuze composities, quasi hitjes en regelrechte beuk-noise. Helemaal op het einde kunnen we ademhalen met het mooie In Violet en de nieuwste single, het Petshop Boys-achtige USA Boys. In het publiek staan twee jongens een beetje halfslachtig aan elkaar te sjorren, als een tweepersoonspit. Een van hen staat met zijn rug naar het podium en kijkt me verdwaasd aan. Ik vraag me af of er drugs in het spel is, of aanstelleritis.

Lars Ludvig Löfgren@Noorderzon

Na HEALTH fietsen mijn Groningse gids en ik nog naar het Noorderplantsoen. Sleepy Sun treedt op maar het kan ons maar matig boeien. Verderop in het park is een “huiskamer” gebouwd: een hok waar net aan een bandje en vier rijen publiek in passen, met een retro-behangetje aan de muur en schilderijtjes van herten en zielige kindertjes. Hier zien we het Zweedse niets-aan-de-hand-bandje Lars Ludvig Löfgren optreden die elk niets-aan-de-hand-liedje vooraf laten gaan door een gemompeld ‘This song is called (x) and it goes something like this…’ Ze zijn wel schattig, die Zweden, maar die cd hoeven we niet te hebben.


Reacties


  1. Naam
    Peter
    Bericht

    Zonde, die cd van Lars Ludvig Löfgren is namelijk best de moeite.

Er zijn geen reacties mogelijk.