Geluid

Hidden In Treetops

Lost


Artiest:Hidden In Treetops
Titel:Lost
Label:Wool-E Tapes
Distributeur:Import

Artiest:Oneirich

www.wool-e-shop.be

Hoog in de boomtoppen verschuilt zich een instrumentaal ambient soloproject van Chesko, de frontman van de veelkoppig West-Vlaamse new wave act Der Klinke. Synthesizergeluiden kruisten voor het eerst zijn jeugdig pad in de jaren 1970, en dat horen we op dit cassettealbum. De heerlijk vette en analoge opening-dreun van ‘Low’ heeft raakpunten met de kosmische school van Klaus Schulze. Wanneer de sterren iets vrolijker mogen flikkeren in zijn universum, denken we aan de uptempo soundtracks van Tangerine Dream en zelfs aan Jean-Michel Jarre. Hoewel het melancholische overheerst (titels als ‘Last Flowers’ en ‘Requiem’), tracht Chesko voldoende emotionele afwisseling in zijn muziek te stoppen. Zo worden we van ‘The White Container’ even gelukzalig misselijk als na tien ritjes op een draaimolen. Om te vermijden dat dit als een retro-album gecatalogeerd zal worden, zorgt Hidden In Treetops voor enkele gemoderniseerde toetsen in de ritmesectie. In elk geval is Hidden In Treetops de favoriete manier waarop we Chesko zien manifesteren: instrumentaal en ingetogen. Streekgenoot Bram Hagers maakt met Oneirich ook ambient, maar wel computergestuurd, en met een veel scherper experimenteel klankrandje. Er wordt kwistig omgesprongen met drones en feedback. De mooie occulte cassettecover contrasteert sterk met de inhoud, die lijkt te smeken om Oneirich vooral niet ernstig te nemen. Composities dragen banale titels als ‘Ist Verre Weekend’ of ‘Moek’ik Mee?’ Nooit gedacht dat we tijdens onze arbeid voor Gonzo (circus), in de onderbuik van de muziekwereld, spontaan aan ’t Hof Van Commerce zouden moeten denken. Of de vreemde vaststelling dat we jou iets willen aanbevelen dat ‘Foefelen Met De Theremin’ heet. Er is ook een penetrante oor-test die de naam ‘Peirde Vlees’ draagt, enzovoort. Bij de rituele dreun ‘Sanguine’ dekt de vlag wel mooi de lading. Een C-90 cassette heeft anno 2016 nog steeds dezelfde nadelen als dertig jaar geleden: er staat in de meeste gevallen te veel op! Als melancholische Oost-Vlaming, begrijpen we niks van het leutige dagelijkse (vooral in het weekend) leven in Brugge, maar sommige Oneirich-tracks zijn echt wel de moeite waard. Een kortere en conceptueel meer coherente versie van deze cassette, zou hier bij (pv) thuus wel in de smaak vallen.

Reacties