Geluid

Caroline Park

Less Than Human

Artiest:Caroline Park
Titel:Less Than Human


Play at full volume, with good speakers in a nice room, zo luidt het advies van componiste Caroline Park dat haar nieuwe plaat, ‘Less Than Human’, vergezelt. Op het album presenteert Park vijf rustige maar immersieve drones, en dan kan enig volume inderdaad wonderen doen. Intro ‘being states’ is meteen het meest melodieuze moment van de hele plaat: een teder deuntje wordt hier en daar voorzien van een glitchy effect dat doet denken aan een haperend youtube-filmpje. De lichte irritatie die daardoor wordt opgewekt, bemoeilijkt het wegzinken in de schoonheid, een interessant experiment. ‘plantlife’ is een zachte en warme drone, zoals je die op de wat oudere platen van Tim Hecker wel eens aantreft. Erg veel gebeurt er niet, op zich geen probleem maar het klankentapijt evolueert net niet subtiel genoeg om ook de volle acht minuten te blijven boeien. ‘a moth is born’ is uit veel minder zacht houd gesneden en klinkt als een schelle en instabiele sirene die ergens in de verte loeit, verder heeft het nummer niet veel om het lijf. Het haperende effect uit ‘being states’ verschijnt opnieuw op het toneel in ‘fractured barnacles’, maar in tegenstelling tot de openingstrack wordt het hier bijzonder exhaustief gebruikt tegen een ambient-achtergrond. Opnieuw levert dat aanvankelijk interessante sonoriteiten op, maar – eveneens opnieuw – wordt er te lang louter op dat ene concept geteerd en is enige verveling het spijtige gevolg. ‘gldufglsd’, het laatste nummer op ‘Less Than Human’, etaleert precies wat de voorgangers enigszins misten: onder de oppervlakte van een voortkabbelende drone wemelt het van de subtiliteiten, waardoor kalmte en opwinding hand in hand gaan. Het nummer weet van begin tot einde te boeien en maakt veel goed, maar in zijn geheel laat “Less Than Human” geen ijzersterke indruk na.

Reacties