‘Keep listening to the Song’
Worstelend met de grote levensvragen brengt Joe Galarraga van Big Ups muziek met de urgentie van punk en de aansporing om minder wreed voor elkaar te zijn. Een boodschap die onder het juk van het allesoverheersende deprimerende neoliberalisme alsook een cultuur van controle, hoop brengt. Ook de tentoonstelling ‘Hacking Habitat’ in Utrecht spoort aan tot reflectie hierover. Marc Schuilenburg deelt zijn gedachten hierbij in deze editie. In het boek ‘Seismographic Sounds’ wordt hiphop verheven tot de wereldwijde urban verzetsmuziek. Arnold de Boer (Zea/The Ex) is kritisch. Hiphop lijkt eerder het ‘lief dagboek’ van de wereld geworden. Intussen ontdekte Hugo Emmerzael dat in Durban (Zuid-Afrika) een nieuwe verzetshaard gloeit: Gqom Oh!. Net als in Brussel, waar nieuwe Belg Zoë McPherson steeds sterker de aandrang voelt om strijdliederen te schrijven. Ook de songs van Joe Casey (Protomartyr) gaan over veel meer dan een kater en een weggelopen lief. Al kan singersong-writer Damien Jurado – net als zijn meer duistere evenknie King Dude uit Seattle afkomstig – dat laatste naar een hartverscheurend mooie hoogte tillen. Even openhartig is Antwerpenaar Han Swolfs aka Hantrax: muziek hielp hem door moeilijke tijden. Het resultaat is een nieuw, alom geprezen album.
En van het onderzoek naar de club lijkt misschien een grote stap, maar de Vlaamse muzikant Yves de Mey trekt met zijn bejubelde album ‘Drawing with Shadow Pens’ op 12 mei naar het STUK in Leuven, samen met Red Stars Over Tokyo.

GC #121 Abonnees Geluid Recensies

De catalogus van het Antwerpse Testtoon begint zijn vorm te krijgen na de voortreffelijke releases van Red Stars Over Tokyo, de remixep van darkwavehelden Shoc Corridor en het werk van Oubys zelf met zijn debuutlp ‘Terra Incognita’ en de ep ‘Positronium’ met bijdragen van onder andere Substance (DJ Pete/Scion). Wannes Kolf uit Hasselt is met ‘SQM’ toe aan zijn derde wapenfeit en imponeert met de zes tracks die zijn nieuwste worp telt. De plaat begint met drie mooie en ietwat vervreemdende ambientstukken: soundscapes worden subtiel begeleid door een loop van zacht tikkend vinyl. Het vriendelijke geluid van de Arp blijkt slechts schijn als het gebubbel steeds dwarser en scheller wordt en klinkt de laatste track van kant A als een schizofrene Terry Riley. Oubys begint pas echt te glanzen als de ritmepatronen de overhand krijgen en tot een climax komen in ‘Acid Bitch’: een kale abstracte techno banger zonder melodie die ergens in het midden hangt tussen Plastikman en Mika Vainio. De track die de hoogste ogen gooit staat, echter niet op de plaat, maar wordt als download bij de release geleverd. Op de ‘Bonus SQM Dub Mix’ is van alles gaande, over een kabbelbreak vecht op de voor- en achtergrond allerlei synthesizerwaanzin; en snakken we naar meer als de laatste toon verdwijnt. Een zinderend slot van bekwaam elektronisch vakmanschap en het zoveelste voorbeeld dat het goed gaat met de elektronische muziek in het thuisland.

GC #118 Abonnees Geluid Recensies

Red Stars Over Tokyo doet het lekker andersom. Debuteren met een full album en remixplaten uitbrengen, loopt allesbehalve in een chronologische volgorde. Een soort spanning opbouwen en verleiden zonder al te veel willen blootgeven. ‘Melody Attack’ is een slome danceplaat. Het ritme ontnomen, volledig gedissecteerd en afgespeeld op een met uitsterven bedreigde bandopnemer. De plaat kruipt als een door stop-motion getriggerde teerdruppel. Dik, visceus en traag. Tracks lopen in elkaar over. Genres overspoelen elkaar met slechts één constante. Het is elektronisch en het was nooit echt bedoeld om op te dansen. ‘Melody Attack’ houdt de benen stijf en strijdt volledig in je hoofd. De plaat barst van analoge arpeggio’s en aanzwellende loops, grooves die van geen ophouden weten en dan weer het begin niet vinden. Red Stars Over Tokyo gunt elke track zijn eigen schittering. Een eigen balans en ruimte die als aan klein partikel in het grote geheel afzonderlijk en in groep zijn bestaan vindt. Het is een genremengeling van jewelste waarin hoofdzakelijk krautrock en techno vermengd wordt met andere ultravertraagde post-hedonistische hoofdpijnstampers. ‘At The End Of August’ tsjirpt en danst. ‘The Night Shines In Your Face’ ontvoert je naar de sterrenhemel terwijl ‘Girls From Pyongyang’ klinkt alsof Fuck Buttons door een enorm door Lee Gamble-vertragende mangel werden gehaald. Denk Pye Corner Audio met een minder ver teruggrijpende nostalgische terugblik. Maar het is ook Red Stars Over Tokyo in zijn beste doen. Terwijl hij voorheen op zijn ep’s wat houvast en eenheid miste, heeft hij met ‘Melody Attack’ een plaat, die heerlijk tot zijn recht komt in een totale, dagenlang herhalende luisterbeurt maar, ook in hapklare brokken warme schoonheid oplevert.

GC #115 Abonnees Geluid Recensies

In aanloop van het dit najaar te verschijnen album ‘Melody Attack’ verschijnen bij het Antwerpse Testtoon twee ep’s die je intussen moeten zoet houden -weliswaar met slechts één eigen track ‘Crossing A Frozen Sea’. Het is een twintig minuten ambienttrip in een knisperende mistige vlakte waar de aanzwellende onrust een nucleaire storm aankondigt, terwijl een eenvoudig statisch ritme knettert. Inspiratie haalde Red Stars Over Tokyo bij de BBC-documentaire ‘Threads’. Angst voor het onbekende, en de nasleep van de onverwachte aanval perfect in geluid gevat. De koude oorlog blaast onder de naald. De B-kant wordt opgesierd met de Magazine-remix van het nummer. Het is de link van Red Stars Over Tokyo met Keulen in een track vervat en zijn aanval op de dansvloer. Subtiel. Klanken werden uitgefilterd en de vluchtende overlevenden worden opgejaagd IDM-wild. Angst en spanning blijft te snijden. Op ‘Melody Attack Remixes’ wordt het nieuwe ‘Building Houses’ door Machinefabriek en Vindicatrix opnieuw geïnterpreteerd. De originele track hoor je pas later. Het is een omgekeerde wereld, eerst de remixen en dan pas de plaat. Uiterste stilte wordt vereist, anders is Machinefabriek nauwelijks hoorbaar. Een klanklandschap ontvouwt zich. Digitaal gestotter, onsamenhangende bits en een ijzige melodie die de warboel vasthoudt. Losse deeltjes worden een geheel. Het vinyl kraakt en voegt geluiden toe. Een ritme wordt gevormd, verdwijnt en zweeft verder weg. Vindicatrix bezit de B-kant met twee eigen herinterpretaties waarin heftig pompende bassen centraal staan. Red Stars Over Tokyo wordt vermorzeld door technodreunen. Het pompt als een compleet op hol geslagen ritme-experiment van Lee Gamble. Een locked groove vangt de stilte. Op zijn tweede bijdrage zindert postdubstep na in een langzame jazzgeïnfecteerde grom. Een ontgoochelende bijdrage die niets bij draagt. Intussen heerst er geen idee meer hoe ‘Building Houses’ werkelijk klinken zal en wordt het verlangend uitkijken naar ‘Melody Attack’.

GC #109 Abonnees Geluid Recensies

Verborgen parels in eigen land. Rode sterren over Leuven, verpakt op doorschijnend vinyl. De zwarte rooksporen in de plaat dragen bij aan de ijle start van ‘4 Track 12”’. De titel is eenvoud, de plaat ontvouwt zich minder simpel. ‘Two Lovers Jumping Off The Roof’ is in uiterste slow-motion verhulde elektronische jazz. David Sylvian springt in gedachten. De chaos van de val zindert op de achtergrond. De stem grijpt je bij de keel. Verstikkend. De stem dooft uit. ‘Drawing Circles’ is een hyperkinetische in pulp graaiende soundscape met een ritme dat raast als de eerste stoomlocomotief. Weemoed overschaduwt de dans gevangen in een ronde beweging. Echo’s houden zich vast aan delays. ‘Trifling Madness’ is de beatloze doe-het-zelftechno van Container. Rasperig en onder elektronische sneeuw bedolven. Het synthetische kerkorgel op ‘Stop Staring At The Ground’ sluit zich aan bij de mdma-synthpop van Grimes met de song uitgeveegd. Die moet je je maar inbeelden. Stop met het staren naar het buitenland, Red Stars Over Tokyo mag zo in je platenkast naast Patten, Vatican Shadow en Farben.

GC #106 Abonnees Geluid Recensies

Red Stars Over Tokyo is een mooie naam, vinden wij. Het is het eenmansproject van een Leuvenaar die met ‘Hits Of Sunshine’ een zomerplaat voor in de winter aflevert. Zijn vijfde lp op Hot Hair, een piepklein label met evenveel releases, allen uitgebracht in eigen beheer in bescheiden volumes. ‘I Never Gave Up (Because I Never Started)’ uit 2009 is de enige titel die wij in onze kast konden vinden, een prachtig werk vol melancholieke ambient geworteld in het geluid van icoon Brian Eno. Inmiddels heeft Red Stars Over Tokyo zich kunnen aansluiten bij het distributienetwerk van Kompakt uit Keulen. Dat oogt op waardering en is geheel terecht. Op ‘Hits Of Sunshine’ worden de filmische soundscapes begeleid door warme techno, een combinatie die een deel van de catalogus van Kompakt niet vreemd is. De mini-lp vertelt zijn verhaal in veertig minuten, van synthesizer gedreven ambient tot stuwende techno van onberispelijk niveau, met als rode draad een stemmige ondertoon. Hoe kan het ook anders, wie tijdens gure winters denkt aan zoete zomeravonden vervalt in gevoelens van nostalgie. Gelukkig maar, want Red Stars over Tokyo weet die emotie met verve te vertalen naar een prachtige en vooral spannende plaat, dat het gros van het techno-aanbod met gemak overstijgt. Red Stars over Tokyo, slechts 300 stuks op vinyl verkrijgbaar, wees snel, u zult het deze winter nodig hebben.



Hoofdredacteur Gé Huismans duikt in de dolle geschiedenis van LSD: dit najaar komt ‘The Trip’ – het extatische verslag van Ken Kesey’s trip door Amerika – eindelijk in volle glorie uit op dvd bij Filmfreak, net als ‘The Substance’, een documentaire over de razendsnelle verspreiding en – onterechte – marginalisering van LSD.

Theo Ploeg ondernam een trip langs muzikaal Duitsland anno 2012 en sprak Wolfgang Voigt, de labelbaas van Kompakt, die bekent af en toe een tripje te hebben genomen. Het resultaat? Eén van de meest eigenzinnige technolabels ter wereld.

In onze serie ‘Paddo’ aflevering #3: een andere blik op geweld in games.

En voor de ultieme trip: onze door de redactie samengestelde cd Mind The Gap!

En we blijven discreet over hoe onze huisillustrator Kees Peerdeman gewoonlijk aan zijn kicks komt, maar het resultaat zie je op de cover van Gonzo (circus) #111.