Agenda Blog

vrijdag 19 december – Cactus Club – deuren 19u30
AIR PLAY feat.
FOPAW (b)
30.000 MONKIES (b)

Vers uit het kraambed en klaar om in de rapen te schoppen: Future Old People Are Wizards! Piet Dierickx en Stijn Vanmarsenille bundelen nu ook na hun kantooruren bij Drums Are For Parades de krachten, Nele De Gussem (Maya’s Moving Castle) vervolledigt de driehoek. Debuut ‘Faux Pauw’ (uit bij Zeal Records op 13 oktober) is een brok intensiteit die evangelische synthpartijen afwisselt met beenharde riffs en het spanningsveld tussen Black Sabbath, Tangerine Dream en Goat met graagte bewoont. Nieuw. Luid. Belgisch. Goed.

Geluid Recensies

Drummers die het gehad hebben met hun instrument en eens iets anders willen. Of drummers die gewoon zin hebben om hun eigen ding te doen zonder afhankelijk te zijn van een band waarin ze zich moeten aanpassen aan anderen. We kennen René Aquarius (Dead Neanderthals en nog een legioen andere projecten) die voortdurend buiten zijn comfortzone treedt. Er zijn er ongetwijfeld nog maar we spitsen ons toe op de Lage Landen en krijgen het eerste soloalbum van Piet Diericks in handen. Hij geniet naamsbekendheid als ex-drummer van Soulwax en als drummer van zowel Drums Are For Parades en Future Old People Are Wizards. Niet dat we wild lopen van één van voornoemde bands. Dat houdt ons niet tegen om onbevooroordeeld een luisterend oor te bieden aan ‘I’. Net als Aquarius gaat Dierickx minutieus te werk. Twee jaar heeft hij gewroet en geploeterd om de acht nummers goed te krijgen zoals hij ze in zijn hoofd hoorde. Het resultaat is er ook naar. Bevreemdende, ietwat donkere soundscapes die wat doen denken aan ||V|| (het project van Josh Graham, Neurosis, Red Sparowes). Het onwereldse gevoel dat die laatste weet op te roepen, horen we net zo goed terug op ‘I’. Dark ambient doorspekt met veldopnames en elektroakoestische escapades die dienen als stoorzender voor de stukjes die anders te mooi, te perfect, zouden klinken. Er is op deze plaat dan ook geen plaats voor rock, metal of populaire dansmuziek. Gelukkig maar. Dierickx blijkt verwant te zijn aan mensen als Aidan Baker en Thomas Köner. Het verstand komt met de jaren, ook bij drummers. In ‘Drone Suicide’ speelt gitarist Mathieu Vandekerckhove (Amenra, Syndrome) een stukje mee. Een weetje voor de rabiate aanhangers van de Church Of Ra.

GC #124 Geluid Recensies

Hipstermetal. Zo omschreef Uwe Teichert, de man die het debuut van het Gentse drietal Future Old People Are Wizards (FOPAW) van de mastering voorzag, het. Goeie bandnaam trouwens. De drie zijn Piet Dierickx (Drums Are For Parades), Nele De Gussem (Maya’s Moving Castle) en Stijn Vanmarsenille (actief in beide bands). De snoeiharde Black Sabbath-achtige riffs worden op tijd en stond overgoten met een nodige portie synths. De overgang tussen opener ‘Teenage Hospital’ (check de clip bij nummer trouwens) en opvolger ‘Undo The Redo’s’ is geniaal. Dat laatste is trouwens één van de sterkhouders van het album. Een rustpunt wordt voorzien in ‘Ocean Sea Water’. Aan de einder horen we meeuwen. Daarna barst het volledig terug los in ‘Curly’. Het daaropvolgende ‘Eastern Sabbath’ is aanvankelijk gedrenkt in Oosters aandoende mystiek. Die mystiek wordt soms doorbroken door een fikse portie rifforama. Links en rechts een kopstoot uitdelend in ‘Snow’ en ‘Because’ wordt dan toegewerkt naar de afsluiter ‘Cotton Sheep’. Bijna dertien minuten getoonzette donkere paranoia. Dreigende synths zoemen, in de verte duiken vreemde geluiden op, de vocalen zijn van de ijle soort. Langzaam wordt je binnengezogen in de verstoorde wereld van FOPAW. Zonder de heavy riffs, maar goed. Beter dan hipstermetal kunnen we het ook niet omschrijven en live zal deze gekte behoorlijk overdonderend zijn. Wij leggen alvast de hallucinerende paddo’s klaar voor als we ze gaan aanschouwen.