Geluid

Rasmus Fisker

Hydra


Artiest:Rasmus Fisker
Titel:Hydra
Label:Clang
Distributeur:

Artiest:Németh

Artiest:Frode Haltli

hubromusic.com

De Deen (Aarhus) Rasmus Fisker debuteert met ‘Hydra’, dat tien relatief korte stukken elektronische muziek bevat. Acht gecomponeerde en twee geïmproviseerde nummers die op het eerste gehoor behoorlijk eenvoudig klinken. Dat is echter een bedrieglijke conclusie want de man laat duidelijk een eigen geluid horen door detaillistisch te werk te gaan in zijn geluiden, toevoegingen, gevoel voor melodie en ritme. Dansbaar wordt het nergens, daarvoor friemelt en prutst en knoeit Fisker te veel. Hij houdt van de verkeerde benen, neemt ons mee op een sfeervolle maar moeilijke tocht, eentje die we hadden onderschat door de schijn van eenvoud. Eerder maakte hij werk onder de noemer Sykofant en hij componeerde reeds heel wat stukken voor film, theater, dans en geluidsinstallaties. Zijn hunkeren naar finesse, zijn onderzoekende geest en vreemde invalshoeken maken deze langspeler tot een zeer geslaagde kennismaking met de diversiteit van ’s mans oeuvre. Stefan Németh, die eerder platen uitbracht als Innode en Lokai, kiest voor ‘Koi’ voor zijn eigen naam, voor het eerst sinds ‘Film’ uit 2008. Twee stukken van iets meer of minder dan acht minuten die dienen als geluidsband voor een experimentele film, maar dan een eigenwijze versie ervan die teert op de herinneringen aan de score, en niet de score zelf is. De muziek is gegroeid vanuit een subjectieve beleving van de videofilm ‘Koi’ (van Tinhoko), en op de eigen interpretatie en de terugval op het eigen geheugen om de initiële film en score terug tot leven te wekken. Eerder maakte hij gewoon filmmuziek, maar nu gaat hij ietwat anders te werk, door twee keer terug te vallen op wat hem bijbleef, en de twee stukken met elkaar te laten interageren om te zien wat uiteindelijk overblijft. Het is een andere invalshoek dan zijn eerdere werk, en zeker in vergelijking wat deze bioloog eerder maakte met zijn band Radian. De Noor Frode Haltli speelt accordeon sinds zijn zevende en bouwde ondertussen een meer dan behoorlijke reputatie op. Hij speelde onder meer samen met Arve Henriksen, Garth Knox en Maja Ratkje en speelt net zo goed gecomponeerde klassieke muziek, avant-garde en experimentele muziek als bluegrass. Voor zijn vierde plaat onder eigen naam, en zijn eerste echte soloplaat, koos hij twee stuken van Italiaanse componisten (Salvatore Sciarriono en Aldo Clementi) en eentje van de Noor Arne Nordheim, een stuk dat hij al speelt sinds zijn tienerjaren. De stukken werden opgenomen in het mausoleum van de kunstenaar Emanuel Vigeland in diens tuin in Slemdal, Oslo. De specifieke akoestiek van die ruimte maakt integraal deel uit van het opzet, een geluid dat ook Diamanda Galás en Stian Westerhus eerder al inspireerden voor opnames. Drones wisselen af met zeer goed herkenbare accordeonklanken, die spelen met de ruimte en steevast, weliswaar meestal als langgerekte, noten herkenbaar blijven. De instrumentbeheersing van Frode Haltli is fenomenaal en zeker gezien het niet zo voor de hand liggende instrument, een zeer sterke prestatie.

Reacties