Geluid

RDTK

Human Resources


Artiest:RDTK
Titel:Human Resources
Label:Denovali
Distributeur:Sonic Rendezvous

Artiest:The Eye Of Time

denovali.bandcamp.com/artists

RDTK wordt gevormd door de jeugdvrienden Ricardo Donoso en Thiago Kochenborger (alias T.K.) die in deze samenstelling debuteren met ‘Human Resources’. Ze knoeiden samen in een klein appartement in Rio De Janeiro toen ze zeventien waren, en nemen nu, vijftien jaar later en gescheiden door een oceaan, de draad weer op. Acht nummers krijgen we te horen, die een vreemde mix van elektronische muziek, poprock en melancholisch klinkende beats vormen. Daarboven ligt de stem van Kochenborger, die soms wat neuzelt maar net iets te opdringerig is. Hier en daar horen we flarden van nummers die ons wel kunnen bekoren, vooral als Donoso de hoofdrol op zich neemt. We horen echter veel te veel flauwe electro die ons niets doet. De mayonaise lijkt niet te pakken. Misschien zijn de twee vrienden te ambitieus in hun opzet en verlangen ze te veel naar hun jeugd waardoor de muziek al net zo oubollig klinkt. Niet altijd, niet constant, maar toch. De Fransman Marc Euvrie alias The Eye Of Time doet beter en doet wat hij beloofde: na ‘Myth I: A Last Dance For The Things We Love’ (2016), de opener van zijn ambitieuze trilogie, is er nu ‘Myth II: A Need To Survive’. Waar hij in het eerste deel vooral reflecteerde over zichzelf en zijn neerwaartse val in duisternis, depressie en problemen allerhande, staat hij stilaan opnieuw op. De drang om te overleven, om zich te herpakken, is groter dan zich te blijven wentelen in het negatieve. ‘To Heal’ wordt de titel van het afsluitende deel van de trilogie, maar zo ver zijn we nog niet. Euvire, die van kindsbeen af werd geschoold op piano en cello, speelde enkele jaren in punkbands alvorens terug te keren naar zijn eerste liefde en dat is neoklassiek. Daarin verweeft hij flarden muziek die nauw verwant zijn aan postrock. Minimalistische beats, een hier en daar naar de voorgrond tredende bas en voor zijn doen veel gebruik van stemmen, kleuren de nummers. Die mengeling van stijlen komt heel goed tot uiting in het titelnummer, terwijl het stemmenspel van ‘To Rise Through Our Tears’ een indrukwekkend stuk muziek maakt. En dat geldt eigenlijk voor het volledige album, dat zowel liefhebbers van neoklassiek als postrock voor gevorderden zal aanspreken.

Reacties