Geluid

High Wolf

Growing Wild

Artiest:High Wolf
Titel:Growing Wild
Label:Leaving Records

highwolf.bandcamp.com

In de vorige Gonzo (circus) bespraken we ‘Mane Thecel Phares’ van Black Zone Myth Chant, het hoestiroop-hop zijproject van Max – “ik heb geen achternaam” – High Wolf. Ondertussen is Max weer gewoon aan de gitaar en de exotische ritmes als High Wolf en heeft hij Not Not Fun ingeruild voor het Stones Throw bijgebouw Leaving Records.’Growing Wild’ klinkt minder ‘jammy’ en meer gefocust dan het oudere werk, met uitgesprokener ritmes en meer aandacht voor structuur, maar tegelijkertijd blijft het allemaal typisch High Wolf: een combinatie van akoestische en digitale klanken, westerse, exotische én interplanetaire invloeden en tracks die de dansvloer net zo goed in brand kunnen steken, dan wel in totale ontreddering achterlaten. Er is de Afro-dub met Aphex Twin-break van ‘Wild At Heart’, en de Konono N°1 op paardendrugs met heerlijk ontdubbelde gitaarlijnen en goofy handclaps van ‘Girls, Amen’. ‘1314’ is dan weer geen materiaal voor zenuwlijders: het lijkt alsof Max de pot pillen heeft gevonden die Ata Kak ergens verloren had laten staan tijdens de opnames van diens heerlijk frenetieke ‘Obaa Sima’ tape. Maar het beste materiaal staat op kant B. ‘Savage Beasts Be Wise’ zit met zijn spaced out synths en oerwoudritme misschien nog het dichtst tegen vintage High Wolf aan. Ergens op een wolk in de buurt van Saturnus, knikt Sun Ra ongetwijfeld goedkeurend mee. ‘Life Don’t Care’ combineert dan weer jachtige ritmes met zwoel wiegende gitaren, totdat die gitaren het ook op hun heupen krijgen. ‘Exploratory Impatience’ klinkt tenslotte alsof alle flipperkasten in een uit de kluiten gewassen lunapark tegelijkertijd hebben besloten één keer los te gaan alvorens collectief de geest te geven. ‘Growing Wild’ is niét de absolute verrassing die ‘Mane Thecel Phares’ was, afgelopen lente, maar wél een uitstekende toevoeging aan het universum van het beest dat High Wolf heet.

Reacties