Blog Magazine

Bij Gonzo (circus) #152


Ik ga meteen met mijn billen bloot in mijn tweede editoriaal als hoofdredacteur: ik heb het Eurovisie Songfestival gekeken. Sterker nog: ik heb de gehele aflevering in de herhaling gezien, want op het moment dat Nederland won, was ik op het toilet bij een bruiloft.

Ik hoorde dus alleen het gejuich van een aantal personen – die ik qua muzieksmaak trouwens heel hoog heb zitten – waaruit ik kon opmaken dat Duncan Laurence na de compleet onnavolgbare puntentelling had gewonnen.

Ik geniet van dat plat vermaak. Knopje op dom en je ogen de kost geven aan al het knetterplastic dat voorbijkomt. Hopelijk heb ik nu niet meteen al mijn krediet verloren bij Harold (zie Harolds Hoofd Stuk).

En nee: natuurlijk is het allemaal artistiek niet verantwoord. Alle liedjes zijn langs dezelfde meetlat neergelegd, emoties worden minutieus ingepast, valse noten worden door commentatoren Jan Smit en Cornald Maas met afgrijzen ontvangen en er is nul plek voor improvisatie of een leuke fout.

Zelfs de Palestijnse vlaggetjes van de IJslandse inzending Hatari hadden iets ingestudeerd, alsmede het ‘per ongeluk’ in beeld brengen door de regie.

Wat dat betreft is het Eurovisie Songfestival misschien wel een goede toekomstige afnemer voor de artificial intelligence-programma’s waarover Maarten Schermer schrijft in zijn artikel L’A.I. Pour L’Art?.

Worden over een aantal jaar afstammelingen van AI-bots als Young Paint van Actress en Spawn van Holly Herndon ingezet voor het componeren van het perfecte songfestivallied? Het zou mij niet verbazen. De emotie is niet nodig, die kunnen we wel veinzen.

Een collega van mij vergeleek de muziek die gemaakt wordt met behulp van AI-programma’s dan ook met musicals; ook daar lijkt alle emotie uit gedestilleerd.

Maarten Schermer merkt terecht op in zijn essay dat het nog niet zo’n vaart zal lopen met het gebruik van AI in de muziek. De benodigde emotie om een muziekstuk interessant te maken, ontbreekt natuurlijk.

Diezelfde collega fantaseerde er wild op los: hoe zou een computer een hartverscheurend bluesnummer kunnen maken? Het onjuist verwijderen van een USB-stick misschien? Sindsdien ben ik wel iets liever voor mijn computer.

Waar in ieder geval nog zeker geen AI-oplossing voor beschikbaar is, en dat is alleen maar fijn, is het vullen van dit blad. Vandaar ook dat wij op zoek zijn naar redacteuren van vlees en bloed om ons team te komen versterken.

Zoek de advertentie in deze Gonzo (circus) en reageer. Het liefst met enige emotie.

Veel lees- en luistergenot

Tijs Heesterbeek
Hoofdredacteur

Komt er een artificiële intelligentie apocalyps in de muziek aan? En waarom voelen we niet hetzelfde bij dezelfde muziek? Lees het in Gonzo (circus) #152!


Dit artikel verscheen eerder in GC#152.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties