Geluid

Minny Pops

Drastic Measures, Drastic Movement

Artiest:Minny Pops
Titel:Drastic Measures
Label: Drastic Movement
Distributeur:Blowpipe/Factory Benelux

www.minnypops.com

Als je als (Amsterdamse) band met Joy Division en New Order hebt gespeeld, in de studio hebt gezeten met de legendarische Britse producer Martin Hannett, materiaal uitbrengt op Factory Records en meermaals (en als eerste Nederlandse band) bent opgedoken in het programma van een radio-icoon als John Peel, ja, dan mag het predicaat ‘historisch’ gerust worden bovengehaald. Wally Van Middendorp en zijn band Minny Pops speelden het in de vroege jaren 1980 allemaal klaar. In 1979 verscheen het debuutalbum ‘Drastic Measures, Drastic Movement’, destijds uitgebracht op Van Middendorps eigen label Plurex. De dertien tracks werden voor deze heruitgave flink digitaal opgepoetst en aangevuld met de debuut-ep ‘Kojak’. De 2003-remix van de Factory 7inch ‘Dolphin’s Spurt’ en twaalf minuten originele video-opnames uit 1979 maken de eerste cd vol. De tweede bevat een complete concertregistratie gemaakt in Amsterdam in 2012 naar aanleiding van de viering van het dertigjarige jubileum van het debuutalbum. Die oude filmpjes illustreren overigens sprekend de provocatieve, afwijkende en theatrale podium-act waarvoor Minny Pops destijds bekend stonden. Muzikaal opereerden ze volledig onder de radar, in het monochrome spergebied waar ook Cabaret Voltaire, The Normal, Suicide en The Human League voor nieuwe elektronische, maar vooral ontrustende geluiden zorgden. ‘Drastic Measures, Drastic Movement‘ is in die zin nog een flinke stap verwijderd van opvolger ‘Sparks In A Dark Room’ die (pas) drie jaar later verscheen en een meer standaard postpunkgeluid liet horen. Echte songs met kop en staart zijn op dit debuut namelijk nauwelijks te vinden. Het zijn voornamelijk schetsen. Postindustriële noise, minimalisme en primitieve machinale ritmes maken ook vandaag nog van ‘Drastic Measures, Drastic Movement‘ een taaie noot om te kraken. ‘Motor City’ of ‘Flash Goes The Eye’ etaleren bijvoorbeeld dezelfde neurotische weerspannigheid en ingehouden waanzin als Throbbing Gristle. In tijden dat lades worden omgekiept om de laatste morzel muziek uit dat tijdperk op te diepen, mag dit debuut geenszins ontbreken op het appel. Al blijft het ook nu nog bij momenten flink op de zenuwen werken. Maar dat was dan ook de bedoeling.

Reacties