Geluid

Monolog & Subheim

Conviction


Artiest:Monolog & Subheim
Titel:Conviction
Label:Denovali
Distributeur:Sonic Rendezvous

Artiest:Dag Rosenqvist & Matthew Collings

denovali.com

Samenwerken zullen jullie, zeiden de bazen van Denovali. En zo geschiedde. Monolog ging in zee met Subheim; Dag Rosenqvist met Matthew Collings. Konstantinos Katsikas alias Subheim en Monolog (Mads Lindgren) resideren beiden in Berlijn en maakten de vijf nummers tellende ep ‘Conviction’. Donker en bezwerend klinkt hun muziek. Een beetje angstaanjagend ook, bijna als een klankband bij een undergroundfilm over exorcisme of zo. Monolog zorgt voor de zware baslijnen en de drumritmes, terwijl Subheim, die liever grossiert in subtiele geluiden, zijn elektronica de sfeer laat bepalen met fragiele melodieën. Het lijkt alsof beider werk elkaar zou afstoten, maar niets is minder waar. Berlijn zorgde voor de inspiratie in al zijn creativiteit en tegelijk alomtegenwoordige lelijkheid. Hun beider op de werkelijkheid wordt met elkaar vermengd; en gesmeed tot een stap voor stap opbouwende geluidsstorm. Dag Rosenqvist en Matthew Collings werkten eerder al samen voor de gelimiteerde cd-r ‘Wonderland’ uit 2012. Voor ‘Hello Darkness’ kropen ze opnieuw samen de studio in, zou je zo denken. Maar eigenlijk begonnen de Zweed en de Brit kort na de opnames van ‘Wonderland’ al te werken aan dit album. Het ging echt allemaal wat moeizaam en traag, omdat ze alle twee ook voortdurend met andere dingen bezig waren. Regels waren er tijdens het opnemen niet. Ze zouden wel merken waar ze zouden uitkomen. En dat is net een beetje elders dan het gros van de platen op Denovali. Uiteraard is de sfeer donker en dreigend en zijn ook hier drones alomtegenwoordig. Het is vooral de inbreng van noise en heel wat haperingen in het geluid, bijna alsof de cd zowaar defect klinkt, die dit album anders maken. De plaat klinkt gefragmenteerd, in stukjes opgedeelde muziek die eigenlijk de weerklank kan worden genoemd van hun samenwerking, die ook in horten en stoten verliep. Niet dat ze elkaar niet perfect aanvoelden en wisten waar ze naar toe wilden. De tijd ontbrak, dwong tot keuzes en dat is te horen. Weerbarstig als de twee muzikanten zelf, die met titel en hoes hun eigen gecreëerde ernst op de korrel nemen.

Reacties