Geluid

Boy Harsher

Careful

Artiest:Boy Harsher
Titel:Careful
Label:Nude Club
Distributeur:Konkurrent

boyharsher.bandcamp.com

Het Amerikaanse duo Boy Harsher doet op hun tweede album ‘Careful’ de jaren 1980 herleven, maar ja, welke artiest doet dat tegenwoordig nou niet? Echo’s van het pakweg vroege Depeche Mode of cold waver Martin Dupont zweven langs bij het horen van de op synths leunende muziek van dit tweetal. Zelf noemen zij hun muziek een combinatie van EBM, Goth, synthpop, new wave en cold wave. Dat klinkt op papier in ieder geval als de perfecte eighties cocktail. De setting: rookmachines, een dikke lijn eyeliner en een vleugje horror. Het duo is gefascineerd door David Lynch zijn film ‘Lost Highway’ (1997), een bizarre thriller waarin niks is wat het lijkt. Die ontastbare sfeer proberen August Miller en Jae Matthews over te brengen en dat ze is meer dan gelukt. De opener van het album klinkt als een afdaling naar de zweterige krochten van een donkere club en had niet misstaan op de soundtrack van een horrorfilm. Dat filmische raakvlak is niet gek, want Miller en Matthews leerden elkaar kennen toen zij op de filmacademie in Georgia zaten. Matthews’ stem word op ‘Careful’ continu bewerkt zodat deze extra galmt en haar benevelde manier van zingen past goed past bij de vibrerende synths van Muller. Neem bijvoorbeeld de arpeggio in ‘Fate’, die rond de lome zang heen rolt. Het sluimerende ‘LA’ vormt misschien wel het hoogtepunt op dit album, een scherp opgebouwd nummer dat de donkere hoek van dit album openzet. Ook ‘Closer’ vormt daarna een climax-moment. Hier stuiteren de synthesizers alle kanten op terwijl zangeres Jae Matthews er sensueel overheen zingt. Het bekoelde ‘The Look You Gave (Jerry)’ is daarna een welkom rustpunt, waarop het duo de zinnelijkheid niet loslaat. De zwoele invalshoek is niet enkel Matthews’ aandeel, de donkere sfeer die veel nummers behelst, wakkert dit ook aan. Het dreinende ‘Crush’ haalt het tempo flink onderuit en deelt met snerpende geluiden uit een blaaspartij venijnige prikjes uit. Daarna komen de pompende synths weer terug in het nummer ‘Lost’ en vervolgens dooft het album uit met het door een man ingesproken titelnummer, waarbij de ijzingwekkende David Lynch-inspiratie weer duidelijk naar voren komt. Boy Harsher heeft met ‘Careful’ een mooi spanningsveld gecreëerd dat vol zit met verwijzingen, een beetje weerbarstig en duister maar ook beslist betoverend.

Reacties