Geluid

Jenny Hval

Blood Bitch

Artiest:Jenny Hval
Titel:Blood Bitch
Label:Sacred Bones
Distributeur:Konkurrent

www.sacredbonesrecords.com

De Noorse Jenny Hval staat erom bekend graag te experimenteren met de mogelijkheden van de menselijke stem. Daardoor wordt ze nogal snel gecatalogiseerd onder de noemer avant-garde. Dat klopt echter al een tijdje niet meer. Op haar voorgaande plaat ‘Apocalypse Girl’ was Hval al een heel eind richting popmuziek opgeschoven, en dat is nog meer het geval met haar zesde plaat ‘Blood Bitch’. Ze werkte opnieuw samen met noisegoeroe Lasse Marhaug, die echter hoofdzakelijk lieflijk aandoende synthesizerlijntjes toevoegt. Al is dat uiteraard een beetje bedrieglijk en is het eigenlijk voornamelijk het bovenste laagje dat zo lieflijk klinkt. Hval staat er ook om bekend een van wanten wetende feministe te zijn, en dat laat ze goed merken in het onderwerp, het concept bijna, van dit album. Menstruatie in al zijn vormen -of breder nog, bloed want ook vampiers vormen een belangrijk onderdeel van het concept- is de rode draad doorheen ‘Blood Bitch’. Daardoor is de toonzetting op soms net niet dansbare melodietjes des te krachtiger. Als Hval heel erg aan het experimenteren zou zijn gegaan, zou slechts een heel select publiek ‘Blood Bitch’ proberen de doorgronden. Nu Hval het in samenwerking met Marhaug allemaal veel luchtiger laat klinken, wordt het doelpubliek meteen veel groter en kan ze toch haar boodschap overbrengen zoals ze zelf wil. ‘The Plague’ is zowat het enige afwijkende nummer van de plaat, waarop ze terugkeert naar haar beginperiode en het experiment alle ruimte krijgt. Het epische nummer doet wat denken aan grande dame Diamanda Galás en vormt een mooi contrast met de hedendaagse avantpop van de rest van de plaat. ‘Secret Touch’ is dan weer eerder Björk, terwijl we eerder zowel aan PJ Harvey als aan Laurie Anderson moesten denken. En uiteindelijk aan Jenny Hval zelf, die van alle markten thuis lijkt te zijn. ‘Blood Bitch’ is alvast opnieuw een indrukwekkend staaltje experimenteel getinte popmuziek.

Reacties