Geluid

Orchestra Of Spheres

Brothers and Sisters of The Black Lagoon


Artiest:Orchestra Of Spheres
Titel:Brothers and Sisters of The Black Lagoon
Label:Fire
Distributeur:Konkurrent

Artiest:Diminished Men

www.firerecords.com

Het uit Wellington, Nieuw-Zeeland afkomstige viertal Orchestra Of Spheres is best wel een vreemde eend in de bijt van het muzikale landschap. De band zegt geen politieke intenties te hebben maar brengt zijn nieuwe plaat wel kort na de verkiezingen in hun vaderland uit om daar de nodige kritiek op te spuwen. Ook muzikaal zit die politieke stormdrang er beetje in. Op de manier van Sun Ra en ESG dan wel. Een beetje onderhuids, gebracht in een muzikaal kader dat al net zo onvatbaar is als de groep zelf. Psychedelische stukken wisselen af met Afrikaanse aandoende ritmes, bewerende zanglijnen en exotica van zowat overal op onze aardbol.

Mos Iocos, EtonalE, Baba Rossa en drummer Tooth, inmiddels vervangen door Woild Bain, geven zichzelf ook al minder voor de hand liggende artiestennamen. Het kwartet gebruikt in de nummers ook nog eens een scala aan exotische instrumenten, met een voorliefde voor allerlei belletjes. De nummers zijn iets makkelijker te behappen dan het werk van bijvoorbeeld Sun City Girls, mede door de focus op enige dansbaarheid. De muziek is wel net zo avontuurlijk en tast de grenzen van niet voor de hand liggende jazz af door toevoeging van allerlei elementen die er niet thuis horen.

Net zo buiten de lijntjes kleurend is ‘Vision in Crime’, de derde plaat van Diminished Men voor Abduction, het label gerund door Sun City Girls. Met een bezetting bestaande uit Steve Schmitt (gitaar), drummer Dave Abramson (Master Musicians of Bukkake) en Simon Henneman hadden we ook niet anders verwacht. Sinds 2005 bestookt het trio de mensheid met een maffe mengeling van surf, jazz en filmmuziek op een manier waarop voornoemde genres steeds uit balans lijken te klinken.

De saxofonisten Skerik (Critters Buggin, Wayne Horvitz) en Neil Welch (Bad Luck, King Tears Bat Trip) blazen bijna letterlijk een aantal nummers in de vernieling, die zonder hen gewoon als bijvoorbeeld ordinaire surf zouden klinken. Op wat voor extra verwarring zorgende samples na is de muziek instrumentaal en klinkt ons vooral in de oren als afkomstig van de indertijd zeer bloeiende New Yorkse scene rond The Knitting Factory. Niet het soort voortkabbelende jazz of ‘kijk ik eens wat ik kan’-muziek maar de avontuurlijke variant waarbij muzikale grenzen geen rol speelden.

Reacties