Geluid

Bombino

Azel


Artiest:Bombino
Titel:Azel
Label:Partisan Records
Distributeur:V2

Artiest:Imarhan

Artiest:Kel Assouf

www.bombinomusic.com, www.imarhan.bandcamp.com, www.igloorecords.be, www.kelassouf.com

Toeareg rockbands strijden in onze streken tegenwoordig meer en meer om hetzelfde terrein van de alternatieve indierockzalen en festivals. In zoverre dat we ons beginnen af te vragen wanneer de verzadiging bereikt zal worden? En waar blijven de volledige avonden of festivals rond Toeareg -en woestijnmuziek als het toerende aanbod toch meer dan genoeg is? De huidige versplintering door dealende toeragenten en labels die allemaal één Toearegband in hun rangen willen, zou zich beter vertalen naar een slimme samenwerking met een groter draagvlak door alle partijen. Nu, de artiesten zelf zingen graag over soortgelijke thema’s van hoop en verbondenheid, met daarin de context van hun thuisregio op de voorgrond. Hier drie bands uit drie verschillende streken maar allen verbonden door hetzelfde Toearegbloed. We beginnen in Niger, met Bombino die beslist trouw is aan zijn nomadische roots, want hij heeft al geregeld van label gewisseld en is nu met ‘Azel’ aan zijn vijfde stek toe. Zijn cultfaam werd verworven bij Sublime Frequencies en daarna de opwaartse lijn in het spoor van Tinariwen met zijn eigen stijl van Tichumaren woestijnblues. Voor deze plaat werd hij onder de producervleugels genomen van een zeer blije Dave Longstreth (The Dirty Projectors), Bombino-fan van het eerste uur. Het gemotiveerde studioresultaat liegt er niet om: stevig ronkende gitaren met (h)eerlijke klank, warme baslijnen, heldere handklapjes en integere Tamasheq zang ontbreekt ook niet. De balans van een oprechte klank is goed bewaard gebleven. Er zijn gelukkig geen onnodige polijsting of effecten. Naast rockende en traditionele songs is er halverwege zelfs plaats voor ontspannen reggaeritmes in songs als ‘Timtar’ en ‘Iyat Ninhay/Jaguar’. Persoonlijk hebben we liever de songs met een traditionele sfeer zoals ‘Inar’, ‘Igmayagh Dum’, ‘Ashuhada’ en ‘Naqqim Dagh Timshar’. Van Niger trekken we over de grens naar de stad Tamanrasset in Zuid-Algerije, waar Imarhan de volgende smaakmaker is van woestijnblues. In 2008 besloot een groepje vrienden een band te beginnen met Toearegblues, rock en Noord-Afrikaanse Raï-popsferen. Het grote verschil met Bombino en consorten zijn de zachtere, stadse songs die zorgen voor een minder beladen sfeer en daardoor iets te gemoedelijk afsteekt. Een veilige keuze van het City Slang label dus en het was juist hun bedoeling om een tegengewicht te bieden aan de luidere woestijndistortie die we zo graag hebben, maar die blijkbaar niet hun voorkeur geniet. Toch zijn de songs ‘Tahabort’, ‘Assossamagh’, ‘Imarhan’ en ‘Id Islegh’ de lichtpuntjes die gehoord mogen worden. We steken vervolgens terug over de grens naar Niger waar we het vliegtuig nemen naar Brussel, jawel. Kel Assouf is een groep rond de politieke banneling Anana Harouna uit Niger die sinds 2006 Brussel zijn thuis noemt. Na een debuutalbum dat eerder afdwaalde naar Afrobeat, funk en reggae, pakt ‘Tikounen’ weer de juiste weg van de woestijnrock. Ook is er een zangeres toegevoegd, Toulou Kiki, de hoofdrolspeelster van de gelauwerde kritiekfilm ‘Timbuktu’ van Abderrahmane Sissako. Met hulp van Tunesische producer Sofyann Ben Youssef (Bargou08), ook in Brussel residerend, heeft het Kel Assouf geluid nu een elektronische klank gekregen zonder er door overgenomen te worden. ‘Ahila Lamma’ belichaamt precies die tradi-moderne sfeer op levendige wijze, met vrouwelijke zang en zoemende toetsklanken, net als in ‘Tikounen’ en ‘Toumast’. ‘Europa’ en ‘Layla’ zijn beide scheurende Led Zeppelin rocksongs waar menig Toearegrockers een puntje aan kunnen zuigen. ‘Lehiyet’ is een straffe uptempo song met de rake stem van zangeres Kiki; en ‘Izlan Nala’ klinkt als een moderne bruiloftssong uit de verstedelijkte woestijn. Het album kent vrijwel geen zwaktes en Kel Assouf laat zien dat het ook anders kan in de Toeareg-scene, met lef en een moderne toets zonder verloochening van roots. En dat van onze eigen bodem! Na een driedubbele onderdompeling in Toearegsferen is het afkicken van deze heerlijk hardnekkige trance.

Reacties