Geluid

The Besnard Lakes

Are The Last Of The Great Thunderstorm Warnings

Artiest:The Besnard Lakes
Titel:Are The Last Of The Great Thunderstorm Warnings
Label:Flemish Eye
Distributeur:Konkurrent

thebesnardlakes.bandcamp.com

De spil van The Besnard Lakes is het Canadese koppel Jace Lasek en Olga Goreas. We zagen ze voor het eerst op Pukkelpop 2007, toen ze net het weergaloze ‘Are The Dark Horse’ uit hadden. Door een defect toerbusje arriveerden ze veel te laat en moesten ze midden in de nacht het podium op. Haast niemand wist dat ze nog kwamen spelen. Maar de pakweg honderd toeschouwers zijn in ons hoofd sindsdien fan voor het leven. Hun door shoegaze beïnvloede psychedelische rock kwam helemaal binnen. Ondertussen zijn we bijna vijftien jaar en vier platen verder. Deze nieuwe liet vijf jaar op zich wachten. Ze hadden ruzie met hun vorige label over de richting waarin ze moesten evolueren. Maar de belangrijkste reden was het overlijden van Laseks vader. Geen wonder dan ook dat de grote thema’s ditmaal dood, afscheid en liefde zijn. Door die liefde gloort er altijd licht aan de andere kant. Door de breuk met hun vorige label én de persoonlijke ervaringen van de laatste jaren heeft de band besloten om geen muzikale compromissen meer te sluiten. Dat resulteert in een 72 (!) minuten durende suite die bestaat uit negen nummers en vier delen: ‘Near Death’, ‘Death’, ‘After Death’ en ‘Life’. De nummers van die vier aparte delen vloeien haast geruisloos in elkaar over. De plaat begint met het langzaam openbloeiende ‘Blackstrap’. In ‘Raindrops’ eren ze Mark Hollis (Talk Talk). Dit deel eindigt met het bloedmooie ‘Christmas Can Wait’. Kant B begint met misschien wel het magnum opus van deze plaat ‘Our Heads, Our Hearts On Fire Again’: een majestueze trip die we keer op keer net iets te luid beluisteren. Het drijft de ontroering naar grote hoogten. Ook in het vervolg zitten nog dergelijke hoogtepunten zoals het subtiele uitgesponnen ‘The Dark Side Of Paradise’ of het ontroerende ‘The Father Of Time Wakes Up’. Na zoveel ontroering is het dan ook nodig om langzaam naar een andere wereld over te gaan. Dat doen ze in de laatste tien minuten van het achttien (!) minuten durende titelnummer. Dat vervelt langzaam tot een muzikale drone. Dat slotstuk heb je elke keer opnieuw nodig om te contempleren over alle vergezichten die de plaat biedt als je er éénmaal in wordt meegezogen.

Reacties