Geluid

The Melvins

A Walk With Love And Death

Artiest:The Melvins
Titel:A Walk With Love And Death
Label:Ipecac

www.ipecac.com

Drummer Dale Crover, sinds een eeuwigheid vast lid van The Melvins samen met King Buzzo, brengt begin augustus zijn soloplaat ‘The Fickle Finger Of Fate’ (JoyfulNoise) uit. Die zal waarschijnlijk een stuk toegankelijker zijn dan het nieuwe dubbelalbum van The Melvins zelf. ‘A Walk With Love And Death’ is namelijk een behoorlijk stevige noot om te kraken. Er behoort ook een kortfilm bij, geregisseerd door Jesse Nieminen. ‘Love’ en ‘Death’ zijn de titels van de afzonderlijke platen, waarbij ‘Love’ doorgaat als een regulier Melvins-album en ‘Death’ als de soundtrack. Maar eigenlijk begint het experimentele karakter al naar het einde toe van ‘Love’, waar de vier laatste nummers als het ware een introductie vormen op ‘Death’, dat zelfs naar Melvins-normen behoorlijk van de pot gerukt is. De helft van de stukken op ‘Death’ klinken als industrial soundscapes, die wellicht bijdragen tot het opwekken van ongemak tijdens het bekijken van de beelden (die we nog niet hebben gezien). Wat ‘Love’ zelf betreft: van zodra opener ‘Aim High’ in zet, is het duidelijk. Dit klinkt als The Melvins, maar dan in een bui waar ze geen zin hebben om zich van iets of iemands mening iets aan te trekken. Gewoon eigenzinnig zoals altijd. Of derde bandlid Steve McDonald (Redd Kross, Off!) veel in de pap te brokken heeft, is moeilijk in te schatten. Zou hij verantwoordelijk zijn voor de jaren 1960-koortjes in ‘Give It To Me’? Of voor de Nirvana-pop in ‘The Hidden Joice’? Geen idee. Hun eigen ideeën in de vernieling draaien, daar zijn The Melvins meester in. ‘Eat Yourself Out’ begint als typische Melvins en krijgt dan een pop-draai, ‘Queen Powder Pary’ hanteert een gerecycleerde Melvinsriff als motiefje. En overal tussendoor zitten stukjes experiment, alsof King Buzzo zin had in wat psychedelische substanties en dan maar besloot een plaat te maken, gewoon omdat ze er zin in hadden. Een goede plaat is dit eigenlijk niet. Een typische Melvins-plaat dan weer wel, omdat je nooit weet wat te verwachten. Ongein deze keer.

Reacties