Gonzo_250x250
wittedewith
Events

Vrijdagse keuzestress


Het was moeilijk kiezen op deze vrijdagavond. Het was alsof elke concertzaal, groot of klein, een concert of twee wilde organiseren.

De avond ervoor was het makkelijker kiezen. De vrouw des huizes wilde naar de dubbelaflevering van Temptation Island kijken, en er was Jon & The Vons in shithole The Pit’s. Al bleek de band, gekleed in foute Club Brugge-shirts zonder enig benul te hebben of het om voetbal of darts ging (wat doet het er ook toe), nog rampzaliger te klinken dan het gehijg van de overspelige deelnemers van het wansmakelijke programma.
Omdat we meestal te voet naar onze oormassages trekken en we wel benieuwd waren naar Tequila Savate, waar we goede dingen over hadden gehoord na hun doortocht op het Strongman Festival in Scherpenheuvel vorig jaar, togen we naar het dichtstbijzijnde concert, in de Pit’s dus.

Het nageslacht Swinnen

Het kwartet Ero Guro mocht de spits afbijten. Ze speelden eerder al eens in de Pit’s, als trio wegens ziekte van een van de leden. Het beviel niet voor band en publiek, dus ze wilden graag revanche nemen. De band, met twee Guy Swinnen voortbrengselen in de gelederen (heeft hij toch iets degelijks gemaakt, al is het waarschijnlijk voornamelijk te danken aan zijn vrouw :-) ), heeft net een zes nummers tellende ep (200 stuks) uit op Ronny Rex, een spiksplinternieuw labeltje uit Diest. Handig, want ook Ero Guro komt uit dat stadje. Brulboei Mick Swinnen had geen zin om zich op het podium te posteren, wel om zich schor te schreeuwen, als een Swinnen-versie van een vroege Nick Cave in de furieuze hoogdagen van The Birthday Party. Alleen jammer dat zijn gebrul en geschreeuw na een paar nummers een beetje monotoon wordt en de aandacht afleidt van het toch wel goed spelende trio dat hem ondersteunt. Schuimbekkend bijna schreeuwt hij zijn teksten, terwijl de garagepunk door de ruimte knalt. Onderling wat grappend speelden ze een korte, gebalde set die hun eerdere passage (volgens mensen die hen toen ook zagen) meteen deed vergeten. Revanche is genomen. We zijn nog niet helemaal overtuigd van hun kunnen, maar het zit er aan te komen.

Tequila uit Nancy of Mexico

We dachten dat het uit Nancy, Frankrijk afkomstige Tequila Savate een éénmandsband was, maar dat bleek niet helemaal te kloppen. Oorspronkelijk wel, toen Tequila Savate One Dead Band de cd ‘Blues For A Drunk Dead’ uitbracht in 2015 (Bang!Bang Records). Toen ze met zijn tweetjes hun materiaal en instrumenten begonnen te installeren, dachten we aan een letterlijke shizofreen, die zich fysiek in twee had gedeeld. De band heeft namelijk een nieuwe naam gekregen: Tequila Savate Y Su Hijo Bastardo, een duo dus. In 2016 brachten ze de plaat ‘Dale!Dale!Dale! In eigen beheer uit op cdr. Nu hebben ze het album ook op vinyl uitgebracht (ook weer op Bang!Bang Records). Tijd om nog eens de baan op te gaan, en daar zijn we achteraf gezien zeer blij mee. Het duo hult zich in Mexicaans aandoende dodenfeestkledij, met masker, gebruikt wat samples tussen de nummers om de Mexicaans aandoende sfeer extra kracht bij te zetten en speelt nummers die ergens tussen The Cramps en Bob Log III zijn te situeren, maar dan met een Mexicaanse twist. De ondertitel van het album is niet voor niets ’13 Canciones De Muertos, De Amor Y De Burritos’. Zodra het tweetal eraan begint is het duidelijk: dit wordt een zot feestje. Een beetje surf, vooral veel versnelde garagepunk, schitterende melodieën (denk The Gories), veel tempowissels, van slepend traag en treurend tot opgewekt in de grootste versnelling. Al snel belandt de gitarist tussen het publiek, iets dat voor de drummer / gitarist moeilijker is natuurlijk. Al hebben ze daar halfweg de show een oplossing voor gevonden. Een trommel het publiek in, de ander met banjo de toog op en samen enkele treurliedjes spelen tussen de mensen, alvorens het podium opnieuw te bestijgen en nog een stel krakers erdoor te jagen. Het duo houdt de gimmick van het Spaans goed vol, gaat er zeer creatief mee om bovendien, en speelt eigenlijk een garagepunkversie van de muziek en de blijheid die gepaard gaat met een Mexicaanse begrafenisstoet. We zien deze twee Fransen ooit nog belanden op Voodoo Rhythm Records, maar ze gaan eerst een splitsingle uitbrengen op het Kortrijkse Never Trust Hippie Records, met Tequila Savate aan de ene kant en Th’ F’kk’n’ G’dd’mn Luckies.
Of die vele andere concerten deze avond de moeite waren, interesseert ons niet meer. Wij genoten met volle teugen van Tequila Savate  Y Su Hijo Bastardo.

Gezien: Tequila Savate  Y Su Hijo Bastardo + Ero Guro – Pit’s, Kortrijk – 2 februari 2018
Tekst: Patrick Bruneel – Foto’s: Stephan Vercaemer
eroguro.bandcamp.com
tequilasavate.bandcamp.com
bangbangrecords.bandcamp.com

Comments

comments


Reacties


Laat een reactie achter