Bill Orcutt - Foto: Hans Van der Linden

(…)

Lightning Bolt
Assassins’
(Wonderful Rainbow, 2003)
Bill Orcutt: “Een gok: Lightning Bolt. Toen zij begonnen, ging ik al een andere weg op. Dus hen en veel van de noise die na 1997 kwam, heb ik een beetje gemist. Maar dit is wel goed, natuurlijk. Met Harry Pussy hebben we nog in Fort Thunder (Lightning Bolts uitvalbasis in Providence, Oregon, sb) gespeeld. Ze hadden daar een traditie van voedselgevechten tijdens concerten. Terwijl we speelden was iedereen met spaghetti naar elkaar aan het gooien. Daar hebben we dus vrolijk aan meegedaan.”

Diezelfde avond zien we Orcutt een indrukwekkende set spelen in Gunther, de Antwerpse ruimte van Vaast Colson en Dennis Tyfus. Orcutts ademhaling is even prominent aanwezig in de mix als zijn gitaar. Hij wroet met zijn baard intensief tegen zijn geliefde Kay aan en meer en meer wordt het concert een Ervaring. Orcutts performance heeft een autistische toets en elke noot lijkt rechtstreeks onttrokken aan zijn onderbewustzijn. Elk stuk wordt abrupt afgebroken met een droog “allright, that’s a song” of “als ik zo begin te zingen, kan ik er maar beter mee ophouden”. Alleen tijdens het laatste nummer – tesamen met de Gentse stemartieste Maja Jantar, die het voorprogramma verzorgde – heeft Orcutt de touwtjes niét zelf in handen. Terwijl Orcutt en Jantar nog volop aan het zoeken zijn welke kant ze uit willen met hun improvisatie, laat er iemand achter een bordkartonnen muur een bijzonder luidruchtig toilet doorlopen. Gedaan met de magie. Maar het voorafgaande half uur was wél memorabel.

Wat vooraf ging, lees je in Gonzo (circus) #107.

In oktober 2009 vierde Frans de Waard het 25-jarig bestaan van Kapotte Muziek. Hij begon in 1984 met het project en met het eigen label Korm Plastics. Uiteraard op cassette.

Frans De Waard

Het begint in 1984 na een briefwisseling met Graf Haufen. Nijmegenaar Frans de Waard heeft een catalogus samengesteld van Nederlandse cassettes. De Duitser is nieuwsgierig en vraagt De Waard een cassette samen te stellen met Nederlandse tapemuziek. Om de leegte aan het eind van de tape op te vullen, voegt De Waard onder de naam Kapotte Muziek een eigen nummer toe. Hij zet alle reiswekkertjes die hij in huis kan vinden op een rijtje en maakt een opname die het eerste nummer van Kapotte Muziek wordt. Het is tegelijkertijd de eerste uitgave van het eigen label Korm Plastics, dat dit jaar ook het vijfde lustrum viert. “Die eerste tape heb ik KP3 genummerd. Dat komt voort uit mijn fascinatie voor Factory Records en hun eigenaardige nummering,” zegt De Waard in zijn huiskamer annex studio. “De cassettecatalogus en een zelf gemaakt tijdschriftje zijn met terugwerkende kracht de eerste twee uitgaves van Korm Plastics. Ik ben van plan een cassette uit te brengen om 25 jaar Korm Plastics te vieren. Met 25 nummers, waarbij ik zelf nummer 12 en 13 voor mijn rekening neem: de laatste van kant A en de eerste van kant B. Dit nummer moet als een 4-sporen tape worden gebruikt, zodat je die twee nummers ook achteruit kunt spelen.”

Meer lezen?