Recensie: Dour 2008 – Lotus gaat vliegen

19 July, 2008 door  
Categorie Blog

Verdomd, hij heeft er echt iets van weg. Flying Lotus is de achterneef van John Coltrane en met wat goede wil is het te zien. Het belangrijkste verschil is echter dat er van de sereniteit van de bijkans heilige saxofonist weinig te merken is bij het neefje. Als een windvaantje kronkelt zijn lijf achter de laptop en de andere interessante apparaatjes voor zijn neus. Hij vraagt veel van het publiek. Er moet gedanst worden, er moet geschreeuwd worden en men gehoorzaamt. Op de eerste rij wordt men bijkans gek. Het tempo gaat steeds verder omhoog. Er zit een grote sticker op de laptop van Lotus. Het hoofd van Barack Obama prijkt op de sticker, daaronder het woord ‘Hope’. De hoop die er was voor een goed concert van deze nieuwe Warp-belofte wordt vandaag op Dour alvast ingelost.
In de tent om de hoek is het donkerder, niet alleen ontbreken er wat lichtjes die wel op het hoofd van Flying Lotus gericht stonden ook muzikaal is er meer duisternis. Zu kruist muzikaal de degens met Dälek, het bromt en loeit, alsof de mammoettankers gezamenlijk optrekken en met scheepshoorns hun komst aankondigen. De spanning is hoog bij het concert en daar zal het de heren om te doen zijn. Vooral de saxofonist blaast de zindering de muziek in. Een concert dat doet vergeten dat buiten de zon schijnt.

Related posts:

  1. Fotoverslag: Dour 2008 – Dour en de Flying (public) of Lotus
  2. Recensie: Dour 2008 – Een beat hier, een biet daar
  3. Recensie: Dour 2008 – Dag drie