Blog Magazine

Mobiele Curatoren Collectief (2)


Zijn de dagen van de vaste muziekprogrammeur geteld en is de toekomst aan het ‘mobiele collectief’? Zijn onvrede met het aanbod en drang naar muzikale vernieuwing de enige drijfveren of is het een teken des neoliberale tijds? Gonzo (circus) zoekt mobiele collectieven op, zoals het in Amsterdam gevestigde Haperende Mens, dat in haar multidisciplinaire projecten de tekortkomingen van de mens omarmt.

logo popIn 2013 werd Haperende Mens door curator Katja Vercouteren opgezet. Gaandeweg sloten tientallen mensen zich aan bij haar initiatief: “Een jonge garde, maar ook wetenschappers en mensen met een reusachtig portfolio, zeer ervaren mensen met een verleden in de kunstwereld, met name in het subculturele circuit (denk aan waardevolle initiatieven als NL Centrum en Rabotnik TV)”, aldus Vercouteren over het opzetten van Haperende Mens. “Ik ben natuurlijk blij en ook wel trots dat ik zo veel ondersteuning en bijval heb gekregen en dat de thematiek en programmering zo herkenbaar bleken te zijn voor veel mensen. Zodoende zijn we tegenwoordig een collectief.”

Haperende Mens trapte in Arti et Amicitiae te Amsterdam af met de succesvolle tentoonstelling ‘Collages van een haperende mens’, waarin de keerzijde van het vooruitgangsdenken werd onderzocht. Zulke kritische, onderliggende vragen vormen vaker de basis voor tentoonstellingen, festivals of andere evenementen van Haperende Mens. Onderzoek is immers van belang voor dit collectief. Vercouteren: “Dat onderzoek moet je voorlopig zo zien: we verdiepen ons nauwkeurig in ons onderwerp – in het algemeen op het gebied van kunst en muziek, en specifiek in de muzikanten en kunstenaars die wij interessant vinden.” Toch valt er op dit gebied nog meer te behalen: “Natuurlijk willen we ons graag nog verder verdiepen, maar daarvoor is tijd en met name geld nodig. Momenteel doen we alles op vrijwillige basis.”

Een blik in het agenda-archief toont aan dat de verschillende vrijwilligers van dit collectief al wel hebben gezorgd voor een gevarieerde, multidisciplinaire programmering. Haperende Mens programmeert festivals en tentoonstellingen – soms zelfs tegelijk – met onder andere film, beeldende kunst, experimentele muzikanten en deejays. Van de experimentele ambientbeats van Actress tot de schurende noise van artpunk-gigant Drew McDowall; bij Haperende Mens is er ruimte voor elk soort muziek en kunst, als het maar aansluit bij de visie van het collectief. “Het is van belang dat het resultaat ons verrast, verwart of overdondert, en daarmee een andere en nieuwe dimensie van het leven toont waardoor wij nieuwe ervaringen opdoen of meer kunnen genieten van de soms verborgen waarden het leven.”

Haperende Mens. De naam suggereert het al: volgens Vercouteren staan de aangesloten kunstenaars en muzikanten allemaal open voor de tekortkomingen van de mens. Dit is een manier van kunst maken (en leven) die volgens Vercouteren bevrijdt en stimuleert: “De zogenaamde Haperende Mens-kunstenaars en -muzikanten reflecteren de imperfecte mens in hun werk en hun visie. Ze durven de ‘hapering’ te omarmen: de niet-gangbare conventies, het toeval, de onverwachte momenten en ‘onvolkomenheden’ in henzelf. Wij denken dat vernieuwende ontwikkelingen in de samenleving en de mensen zelf voortkomen uit de vrijheid, acties, durf en risico’s van mensen die zich ophouden aan de randen van maatschappelijke conventies.”

Hugo Emmerzael

Comments

comments


Dit artikel verscheen eerder in GC #133.

Koop deze editie in onze webshop!

Lees meer

Lees meer over Mobiele curatoren in GC # 132

Reacties