Tracklist
- Rameses III
Tigers In The Snake Pit (Remix By Neil Campbell)
cd: Basilica
(IMPORTANT RECORDS/KONKURRENT)
- Machinefabriek
Bathyale 1
cd: Mort Aux Vaches
(STAALPLAAT/KONKURRENT)
- Mats Gustafsson
Sleeping instructions (extract)
cd: Split
(NARROMINDED)
- Wochtzchée
Rongad
cd: Diktüoneemakilt
(ULMEPLAADID)
- Kangding Ray
A Protest Song
cd: Automne Fold
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
- Transitional
Nowhere Shining
cd: Nothing Real Nothing Absent
(CONSPIRACY RECORDS /KONKURRENT)
- The Julie Mittens
April 3 2007
cd: The Julie Mittens
(HOLY MOUNTAIN/KONKURRENT)
- Vincent Malstaf
Speech
cd: Maybe Forever
(DAMAGED GOODS)
- Takahiro Kido
The Gentle Afternoon
cd: Fleursy Music
(PLOP RECORDS/KONKURRENT)
- Peter Broderick
Floating/Sinking
cd: Float
(TYPE RECORDS)
- Byetone
Rocky (Soft)
cd: Death Of A Typographer
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
- 2562
Enforcers
cd: Aerial
(TECTONIC)
- Hex/z
Auxer
cd: N.S.F.W.
(EIGEN BEHEER)
1. Rameses III
Tigers In The Snake Pit (Remix By Neil Campbell)
cd: Basilica
(IMPORTANT RECORDS/KONKURRENT)
Het Londonse Rameses III bestaat uit Spencer Grady (gitaar, noises), Steve
Lewis (gitaar, percussie) en Daniel Freeman (keyboards, processing). Dubbelaar ‘Basilica’ bestaat
deels uit live-opnamen van dit droney trio en deels uit interpretaties van
collega-muzikanten. Neil Campbell (aka Astral Social Club) neemt de tijd
voor zijn relatief beatloze versie van ‘Tigers In The Snake Pit’.
Hij bouwt het nummer heel rustig maar geraffineerd op en geeft daarbij een
hoofdrol aan grommend zoemende ondertonen. 2. Machinefabriek
Bathyale 1
cd: Mort Aux Vaches
(STAALPLAAT/KONKURRENT)
Het gaat hard met Machinefabriek. Op korte tijd naam gemaakt, de stroom releases
wordt bijna overal goed onthaald, en hij mag zelfs privé-feestjes
van Gonzo (circus) komen opvrolijken. Voor de gelimiteerde (vijfhonderd stuks) ‘Mort
Aux Vaches’ cd houdt Machinefabriek het even minimaal als de eenvoudige
kartonnen verpakking laat vermoeden. We vinden slechts drie bronnen op de
instrumentenlijst: laptop, gitaar en een krakende plaat. De drie nummers
verwijzen naar oceanische diepten, en het minimale snarengepluk heeft een
filmisch karakter, waarbij het statische gekraak misschien het rimpelige
wateroppervlak symboliseert, zoals te horen op ‘Bathyale 1’.
3. Mats Gustafsson
Sleeping instructions (extract)
cd: Split
(NARROMINDED)
Het Nederlandse platenlabel Narrominded geeft een serie split lp’s
uit, waarop telkens twee geestverwanten worden gecombineerd. Voor de derde
aflevering zijn dat twee kopstukken uit de hedendaagse improvisatiemuziek:
de Nederlander Cor Fuhler en de Zweed Mats Gustafsson. Gustafsson speelt
een stuk van zeventien minuten met baritonsax en live elektronica. Het stuk – waarvan
we hier een deel laten horen – laat zich omschrijven als een soundscape
van blaas- en tokkelgeluiden doordat hij de saxofoon bespeelt met zelf ontwikkelde
tongtechnieken. Dit gaat organisch over in de versnellende pulsen van de
elektronica.
4. Wochtzchée
Rongad
cd: Diktüoneemakilt
(ULMEPLAADID)
De jonge, uit Estland afkomstige, elektronicamuzikant Taavi Tulev heeft meer
aliassen dan George W. Bush doden op zijn geweten heeft. Galaktlan, Joel
Tammik, Kismabande, dseir, Dallas zijn enkele voorbeelden waarmee hij muziek
uitbracht op labels als Kohvi (onder meer ook Pastacas, zie ook MTG#57) en
Audiobulb. En natuurlijk zijn donkere, psychedelische en iets meer naar techno
neigende alias Wochtzchée. Diens album ‘Diktüoneemakilt’ dateert
al van 2006, maar werd ons pas recent toegespeeld. Het ronkende en gruizige ‘Rongad’ onderstreept
nog eens dat goede muziek geen houdbaarheidsdatum kent.
5. Kangding Ray
A Protest Song
cd: Automne Fold
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
Op ‘Automne Fold’ trekt David Letellier de lijn van debuut ‘Stabil’ verder
door en perfectioneert hij zijn muzikale kader: een combinatie van de strakke
stijl die Raster-Noton zo typeert en een songgerichte aanpak (mede door zijn
verleden als drummer en gitarist in verschillende rockbands). Het langzaamonder-de-huid-kruipende ‘A
Protest Song’ bouwde hij op rond de ijle stem van Lene Toje, die hij
combineerde met gruizige elektronica.
6. Transitional
Nowhere Shining
cd: Nothing Real Nothing Absent
(CONSPIRACY RECORDS /KONKURRENT)
Voor Transitional hief Dave Cochrane in 2006 Kevin Laska aan boord. Het muzikale
cv van deze twee Britten is behoorlijk indrukwekkend. Zo was Cochrane telkens
van de partij wanneer Kevin Martin (God, Techno Animal, The Bug) om een goede
bassist verlegen zat; met Justin Broadrick vormde Cochrane de kern van Jesu
en Head Of David. Laska vormde samen met Anthony Difranco (Ramleh) Novatron.
Met al deze referenties zal het niet verbazen dat ‘Nothing Real Nothing
Absent’ een amalgaam is van al die ervaringen: soundscapes worden afgewisseld
met ritmische stukken en dat alles volgens vertrouwd receptuur, zoals ‘Nowhere
Shining’ laat horen.
7. The Julie Mittens
April 3 2007
cd: The Julie Mittens
(HOLY MOUNTAIN/KONKURRENT)
Het uit Leiden afkomstige Julie Mittens maakt binnenkort de grote oversteek
voor een Amerikaanse tour. De release van hun zelfgetitelde album op Holy
Mountain heeft daar waarschijnlijk mee te maken. Op dit album staan vier
verschroeiende improvisatienummers, die worden gedomineerd door de gitaarinferno’s
van Aart-Jan Schakenbos. Het wilde, maar subtiele drumwerk van Leo Fabriek
rommelt continu in de achtergrond, en vormt samen met Van Dams basspel de
perfecte basis voor Schakenbos’ striemende en gemangelde gitaarspel. ‘April
3 2007’ is daarvan het perfecte bewijs.
8. Vincent Malstaf
Speech
cd: Maybe Forever
(DAMAGED GOODS)
Geluidskunstenaar Vincent Malstaf maakt al sinds 1995 (onder meer) muziek
voor theaterproducties, aanvankelijk in het Leuvense Stuc/Klapstuk (waarvan
hij ook technisch directeur was) en later over heel de wereld. Eén
van de regisseurs waarmee hij regelmatig samenwerkt, is de Amerikaanse (theatervernieuwster)
Meg Stuart, die in 1994 in Brussel Damaged Goods oprichtte. ‘Maybe
Forever’ is een productie die momenteel nog steeds in de Europese theaters
loopt; ‘Speech’ is de prachtige gedragen (en rake) boodschap
uit deze productie, die werd geschreven en voorgedragen door Phillipp Gehmacher.
9. Takahiro Kido
The Gentle Afternoon
cd: Fleursy Music
(PLOP RECORDS/KONKURRENT)
Takahiro Kido werkte eerder als Anoice, waarvan op Important Records het
album ‘Remmings’ verscheen. Voor zijn solowerk combineert hij
elektronica met een veelheid aan akoestische instrumenten, zoals piano, viool,
cello, trompet. Het karakteristieke geluid van deze instrumenten wordt ‘versterkt’ door
de vaak unieke locaties waar hij zijn muziek opneemt: in tunnels, op bergen,
in verlaten hotellobby’s en lege concertzalen. Wat hij er daarna in
de studio nog mee doet, is te horen op het verfijnde ‘Fleursy Music’ – met ‘The
Gentle Afternoon’ als voorbeeld – waarop hij moderne composities
met gelaagde elektronicasnippers combineert.
10. Peter Broderick
Floating/Sinking
cd: Float
(TYPE RECORDS)
Na een korte rustperiode brengt Type Records, het label van John Twells (aka
Xela), weer nieuw plaatwerk uit. De flirt met de freakfolkbeweging lijkt
voorbij, nu Peter Broderick met zijn album ‘Float’ terugkeert
naar de basis van Type Records: klassieke muziek, cinematografische soundscapes
en postelektronica voor thuisgebruik. Brodericks ‘Float’ refereert
(nadrukkelijk) aan Max Richter en Michael Nyman, maar toch levert de eenentwintigjarige
multi-instrumentalist (piano, viool, cello, orgel, accordeon en nog een trits
andere instrumenten) een zeer geslaagde en sfeervolle plaat af, zoals te
horen op ‘Floating/Sinking’.
11. Byetone
Rocky (Soft)
cd: Death Of A Typographer
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
Olaf Bender, van opleiding en beroep grafisch ontwerper, is niet alleen samen
met Carsten Nicolai (Alva Noto) en Frank Bretschneider, één
van de breinen achter het vermaarde Duitse elektronicalabel Raster-Noton
en in die hoedanigheid de creatieve spil achter de markante, Spartaanse huisstijl.
Als Byetone is hij als producer met ‘Death Of A Typographer’ toe
aan zijn tweede album, dat anders klinkt dan wat we gewend zijn van dit label.
Het album is namelijk uitgesproken ritmisch, behoorlijk toegankelijk en in
zijn sterkste momenten uitermate geschikt voor de meer avontuurlijke dansvloer,
zoals bijvoorbeeld in ‘Rocky (Soft)’.
12. 2562
Enforcers
cd: Aerial
(TECTONIC)
2562 is het ‘dubstep’project van Dave Huismans uit Den Haag.
Eerder al maakte hij muziek (techno, broken beats) als, onder meer, Dogdaze
en A Made Up Sound. Na enkele ep’s op Tectonic Recordings uit Bristol,
is ‘Aerial’ zijn debuut als 2562. Zoals ook in het artikel in
deze Gonzo (circus) is te lezen, gebruikt Huismans dubstep als uitgangs-
en niet als eindpunt. Minimal techno, dub en broken beats fungeren allemaal
als kapstok – of cement – voor zijn ‘dubstep’. Het
op broken beats gebaseerde ‘Enforcers’ laat horen hoe dubstep
uit de residentiestad klinkt.

13. Hex/z
Auxer
cd: N.S.F.W.
(EIGEN BEHEER)
De uit Tilburg afkomstige producer en live-performer Kjeld Becx maakt al
meer dan tien jaar muziek (een mix van zware electro, glitchy elektronica,
breakbeats, dubstep en techno) als Hex/z, en is daarnaast één
van de mede-oprichters van de organisatie achter de ‘fckn wckd*’-drum ‘n’ bass
avonden in het Tilburgse 013. Als Hex/z debuteerde hij in 2007 met het album ‘I-Rockz’,
nadat hij in 2006 al figureerde op de eerste Track 13-compilatie met het
nummer ‘Bassflexz’. Van zijn laatste, in eigen beheer uitgebrachte,
album N.S.F.W. kozen we het nummer met de grootste dubstep-invloed: ‘Auxer’. |