Tracklist

1. Rameses III
   Tigers In The Snake Pit (Remix By Neil Campbell)
   cd: Basilica
   (IMPORTANT RECORDS/KONKURRENT)
2. Machinefabriek
   Bathyale 1
   cd: Mort Aux Vaches
   (STAALPLAAT/KONKURRENT)
3. Mats Gustafsson
   Sleeping instructions (extract)
   cd: Split
   (NARROMINDED)
4. Wochtzchée
   Rongad
   cd: Diktüoneemakilt
   (ULMEPLAADID)
5. Kangding Ray
   A Protest Song
   cd: Automne Fold
   (RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
6. Transitional
   Nowhere Shining
   cd: Nothing Real Nothing Absent
   (CONSPIRACY RECORDS /KONKURRENT)
7. The Julie Mittens
   April 3 2007
   cd: The Julie Mittens
   (HOLY MOUNTAIN/KONKURRENT)
8. Vincent Malstaf
   Speech
   cd: Maybe Forever
   (DAMAGED GOODS)
9. Takahiro Kido
   The Gentle Afternoon
   cd: Fleursy Music
   (PLOP RECORDS/KONKURRENT)
10. Peter Broderick
    Floating/Sinking
    cd: Float
    (TYPE RECORDS)
11. Byetone
    Rocky (Soft)
    cd: Death Of A Typographer
    (RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
12. 2562
    Enforcers
    cd: Aerial
    (TECTONIC)
13. Hex/z
    Auxer
    cd: N.S.F.W.
    (EIGEN BEHEER)

1. Rameses III
Tigers In The Snake Pit (Remix By Neil Campbell)
cd: Basilica
(IMPORTANT RECORDS/KONKURRENT)
Het Londonse Rameses III bestaat uit Spencer Grady (gitaar, noises), Steve Lewis (gitaar, percussie) en Daniel Freeman (keyboards, processing). Dubbelaar ‘Basilica’ bestaat deels uit live-opnamen van dit droney trio en deels uit interpretaties van collega-muzikanten. Neil Campbell (aka Astral Social Club) neemt de tijd voor zijn relatief beatloze versie van ‘Tigers In The Snake Pit’. Hij bouwt het nummer heel rustig maar geraffineerd op en geeft daarbij een hoofdrol aan grommend zoemende ondertonen.

2. Machinefabriek
Bathyale 1
cd: Mort Aux Vaches
(STAALPLAAT/KONKURRENT)
Het gaat hard met Machinefabriek. Op korte tijd naam gemaakt, de stroom releases wordt bijna overal goed onthaald, en hij mag zelfs privé-feestjes van Gonzo (circus) komen opvrolijken. Voor de gelimiteerde (vijfhonderd stuks) ‘Mort Aux Vaches’ cd houdt Machinefabriek het even minimaal als de eenvoudige kartonnen verpakking laat vermoeden. We vinden slechts drie bronnen op de instrumentenlijst: laptop, gitaar en een krakende plaat. De drie nummers verwijzen naar oceanische diepten, en het minimale snarengepluk heeft een filmisch karakter, waarbij het statische gekraak misschien het rimpelige wateroppervlak symboliseert, zoals te horen op ‘Bathyale 1’.

3. Mats Gustafsson
Sleeping instructions (extract)
cd: Split
(NARROMINDED)
Het Nederlandse platenlabel Narrominded geeft een serie split lp’s uit, waarop telkens twee geestverwanten worden gecombineerd. Voor de derde aflevering zijn dat twee kopstukken uit de hedendaagse improvisatiemuziek: de Nederlander Cor Fuhler en de Zweed Mats Gustafsson. Gustafsson speelt een stuk van zeventien minuten met baritonsax en live elektronica. Het stuk – waarvan we hier een deel laten horen – laat zich omschrijven als een soundscape van blaas- en tokkelgeluiden doordat hij de saxofoon bespeelt met zelf ontwikkelde tongtechnieken. Dit gaat organisch over in de versnellende pulsen van de elektronica.

4. Wochtzchée
Rongad
cd: Diktüoneemakilt
(ULMEPLAADID)
De jonge, uit Estland afkomstige, elektronicamuzikant Taavi Tulev heeft meer aliassen dan George W. Bush doden op zijn geweten heeft. Galaktlan, Joel Tammik, Kismabande, dseir, Dallas zijn enkele voorbeelden waarmee hij muziek uitbracht op labels als Kohvi (onder meer ook Pastacas, zie ook MTG#57) en Audiobulb. En natuurlijk zijn donkere, psychedelische en iets meer naar techno neigende alias Wochtzchée. Diens album ‘Diktüoneemakilt’ dateert al van 2006, maar werd ons pas recent toegespeeld. Het ronkende en gruizige ‘Rongad’ onderstreept nog eens dat goede muziek geen houdbaarheidsdatum kent.

5. Kangding Ray
A Protest Song
cd: Automne Fold
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
Op ‘Automne Fold’ trekt David Letellier de lijn van debuut ‘Stabil’ verder door en perfectioneert hij zijn muzikale kader: een combinatie van de strakke stijl die Raster-Noton zo typeert en een songgerichte aanpak (mede door zijn verleden als drummer en gitarist in verschillende rockbands). Het langzaamonder-de-huid-kruipende ‘A Protest Song’ bouwde hij op rond de ijle stem van Lene Toje, die hij combineerde met gruizige elektronica.

6. Transitional
Nowhere Shining
cd: Nothing Real Nothing Absent
(CONSPIRACY RECORDS /KONKURRENT)
Voor Transitional hief Dave Cochrane in 2006 Kevin Laska aan boord. Het muzikale cv van deze twee Britten is behoorlijk indrukwekkend. Zo was Cochrane telkens van de partij wanneer Kevin Martin (God, Techno Animal, The Bug) om een goede bassist verlegen zat; met Justin Broadrick vormde Cochrane de kern van Jesu en Head Of David. Laska vormde samen met Anthony Difranco (Ramleh) Novatron. Met al deze referenties zal het niet verbazen dat ‘Nothing Real Nothing Absent’ een amalgaam is van al die ervaringen: soundscapes worden afgewisseld met ritmische stukken en dat alles volgens vertrouwd receptuur, zoals ‘Nowhere Shining’ laat horen.

7. The Julie Mittens
April 3 2007
cd: The Julie Mittens
(HOLY MOUNTAIN/KONKURRENT)
Het uit Leiden afkomstige Julie Mittens maakt binnenkort de grote oversteek voor een Amerikaanse tour. De release van hun zelfgetitelde album op Holy Mountain heeft daar waarschijnlijk mee te maken. Op dit album staan vier verschroeiende improvisatienummers, die worden gedomineerd door de gitaarinferno’s van Aart-Jan Schakenbos. Het wilde, maar subtiele drumwerk van Leo Fabriek rommelt continu in de achtergrond, en vormt samen met Van Dams basspel de perfecte basis voor Schakenbos’ striemende en gemangelde gitaarspel. ‘April 3 2007’ is daarvan het perfecte bewijs.

8. Vincent Malstaf
Speech
cd: Maybe Forever
(DAMAGED GOODS)
Geluidskunstenaar Vincent Malstaf maakt al sinds 1995 (onder meer) muziek voor theaterproducties, aanvankelijk in het Leuvense Stuc/Klapstuk (waarvan hij ook technisch directeur was) en later over heel de wereld. Eén van de regisseurs waarmee hij regelmatig samenwerkt, is de Amerikaanse (theatervernieuwster) Meg Stuart, die in 1994 in Brussel Damaged Goods oprichtte. ‘Maybe Forever’ is een productie die momenteel nog steeds in de Europese theaters loopt; ‘Speech’ is de prachtige gedragen (en rake) boodschap uit deze productie, die werd geschreven en voorgedragen door Phillipp Gehmacher.

9. Takahiro Kido
The Gentle Afternoon
cd: Fleursy Music
(PLOP RECORDS/KONKURRENT)
Takahiro Kido werkte eerder als Anoice, waarvan op Important Records het album ‘Remmings’ verscheen. Voor zijn solowerk combineert hij elektronica met een veelheid aan akoestische instrumenten, zoals piano, viool, cello, trompet. Het karakteristieke geluid van deze instrumenten wordt ‘versterkt’ door de vaak unieke locaties waar hij zijn muziek opneemt: in tunnels, op bergen, in verlaten hotellobby’s en lege concertzalen. Wat hij er daarna in de studio nog mee doet, is te horen op het verfijnde ‘Fleursy Music’ – met ‘The Gentle Afternoon’ als voorbeeld – waarop hij moderne composities met gelaagde elektronicasnippers combineert.

10. Peter Broderick
Floating/Sinking
cd: Float
(TYPE RECORDS)
Na een korte rustperiode brengt Type Records, het label van John Twells (aka Xela), weer nieuw plaatwerk uit. De flirt met de freakfolkbeweging lijkt voorbij, nu Peter Broderick met zijn album ‘Float’ terugkeert naar de basis van Type Records: klassieke muziek, cinematografische soundscapes en postelektronica voor thuisgebruik. Brodericks ‘Float’ refereert (nadrukkelijk) aan Max Richter en Michael Nyman, maar toch levert de eenentwintigjarige multi-instrumentalist (piano, viool, cello, orgel, accordeon en nog een trits andere instrumenten) een zeer geslaagde en sfeervolle plaat af, zoals te horen op ‘Floating/Sinking’.

11. Byetone
Rocky (Soft)
cd: Death Of A Typographer
(RASTER-NOTON/LE BONHEUR)
Olaf Bender, van opleiding en beroep grafisch ontwerper, is niet alleen samen met Carsten Nicolai (Alva Noto) en Frank Bretschneider, één van de breinen achter het vermaarde Duitse elektronicalabel Raster-Noton en in die hoedanigheid de creatieve spil achter de markante, Spartaanse huisstijl. Als Byetone is hij als producer met ‘Death Of A Typographer’ toe aan zijn tweede album, dat anders klinkt dan wat we gewend zijn van dit label. Het album is namelijk uitgesproken ritmisch, behoorlijk toegankelijk en in zijn sterkste momenten uitermate geschikt voor de meer avontuurlijke dansvloer, zoals bijvoorbeeld in ‘Rocky (Soft)’.

12. 2562
Enforcers
cd: Aerial
(TECTONIC)
2562 is het ‘dubstep’project van Dave Huismans uit Den Haag. Eerder al maakte hij muziek (techno, broken beats) als, onder meer, Dogdaze en A Made Up Sound. Na enkele ep’s op Tectonic Recordings uit Bristol, is ‘Aerial’ zijn debuut als 2562. Zoals ook in het artikel in deze Gonzo (circus) is te lezen, gebruikt Huismans dubstep als uitgangs- en niet als eindpunt. Minimal techno, dub en broken beats fungeren allemaal als kapstok – of cement – voor zijn ‘dubstep’. Het op broken beats gebaseerde ‘Enforcers’ laat horen hoe dubstep uit de residentiestad klinkt.

13. Hex/z
Auxer
cd: N.S.F.W.
(EIGEN BEHEER)
De uit Tilburg afkomstige producer en live-performer Kjeld Becx maakt al meer dan tien jaar muziek (een mix van zware electro, glitchy elektronica, breakbeats, dubstep en techno) als Hex/z, en is daarnaast één van de mede-oprichters van de organisatie achter de ‘fckn wckd*’-drum ‘n’ bass avonden in het Tilburgse 013. Als Hex/z debuteerde hij in 2007 met het album ‘I-Rockz’, nadat hij in 2006 al figureerde op de eerste Track 13-compilatie met het nummer ‘Bassflexz’. Van zijn laatste, in eigen beheer uitgebrachte, album N.S.F.W. kozen we het nummer met de grootste dubstep-invloed: ‘Auxer’.