Blog Magazine

Bij Gonzo (circus) #143


Van lokale scenes als Yogyakarta’s noise bombing en Durbans Gqom tot internationaal opererende collectieven als NON en DiscWoman: via het internet komen ‘global sounds’ van lokale communities en geëngageerde collectieven onze huiskamer binnen. Zoals de experimentele Gqom-act FAKA (p. 17) – zwart, Afrikaans en queer – die de dominante mannelijke witte, vaak gewelddadige cultuur in hun thuisland proberen te doorbreken.

De opwinding van de vroege punkbeweging lijkt terug. Hoe moeten wij als redactie én als luisteraars echter die ‘revolutionaire’ geluiden artistiek beoordelen? In welke context kunnen we de emancipatorische kracht van muzikanten en producers zoals Egyptrixx, Yves Tumor, Moor Mother of Princess Nokia waarderen? Wat kunnen wij leren van uit de (lokale) strijd van bovengenoemde artiesten voor het toepassen op actuele knelpunten in onze eigen samenleving?

Voor de stad Leipzig (p. 46) zijn lokale netwerken bijvoorbeeld van levensbelang om de culturele underground te vrijwaren van de oprukkende gentrificatie. Die nieuwe collectieven en communities bieden een verbindend en vaak radicaal ander verhaal als antwoord op complexe vraagstukken over gender, raciale discriminatie, sociaal-economische ongelijkheid en het klimaat die ons geregeld een hopeloos gevoel geven.

Zijn de oude oplossingen dan achterhaald? Voor de Britse documentairemaker Adam Curtis (‘HyperNormalistion’, p. 40) biedt juist de ‘ouderwetse’ sociaaldemocratie binnen de bestaande machtsstructuren veel inspiratie. Alleen mogen progressieven zich niet in hun konijnenhol terugtrekken, maar moeten ze zich hard maken voor dat inclusieve sociaal-economische verhaal. Vooralsnog laten de meeste politici dat over aan… kunstenaars. Sonic Acts Academy zet dit debat alvast in de steigers door de vraag ‘Hoe maken we van onderwijs opnieuw een instrument voor collectieve emancipatie in plaats van een onderdrukkende neoliberale kennisfabriek?’ centraal te stellen.

De vaak autoritaire machtsstructuren waarover Curtis spreekt worden bottom-up vervangen door lokale communities, waartussen nieuwe betekenisrelaties ontstaan in soms wild vertakte internationale netwerken. Die verschuivende verhouding wordt in muziek uitgedrukt door te kiezen voor diversiteit, lokale connecties, nieuwe samenwerkingsverbanden én van neokoloniale connotaties ontdane global sounds. Dat is vaak een moeizaam proces en werkt niet voor alle bestaande culturele organisaties, maar festivals als het Berlijnse CTM, Le Guess Who?, Rewire (p. 14) en BRDCST hebben zich er wezenlijk laten door inspireren en kiezen voor een vrij politieke programmering. Hun succes bij het publiek toont aan dat deze nieuwe geluiden uit nieuwe netwerken het publiek – waaronder we ook jou, onze lezer, rekenen – raakt. De kruisbestuiving tussen scenes wereldwijd werkt verrijkend én bevrijdt ons van beklemmende structuren. In de nieuwe geluiden uit nieuwe muzikale netwerken proef je al die nieuwe en meer vreugdevolle, incluvieve en rechtvaardige toekomst.

Veel lees- en luisterplezier!

Ruth Timmermans

PS: Op 14 januari organiseert Gonzo (circus) – in samenwerking met ABconcerts en kennisknooppunt deBuren – het vierde Vlaams-Nederlands netwerkevent over ‘Global Sounds?!’. Met aansluitend een concert van Senyawa feat. Pachivie Cie (p. 33). Lees er meer over p. 13.

Comments

comments


Dit artikel verscheen eerder in GC #143.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties


Laat een reactie achter