Blog Columns Magazine

Bij Gonzo (circus) #133


GC132‘Confrontationaliste’ Lydia Lunch herhaalt in haar gesprek met Peter Bruyn het naakte feit én groot cliché: de tijd vliegt voorbij. Je hebt er weinig invloeg op; het enige dat je kunt proberen is deze een beetje vast te pakken.

Iets meer dan twee decennia geleden – op 12 september 1995 – interviewde ik Hubert Selby Jr. (1928-2004). De Amerikaanse schrijver praatte uitgebreid met deze jonge snaak over zijn boeken, waarin hij wijze levenslessen meegeeft – voor wie ze wil lezen.

Iedereen kent Selby van zijn expliciete ‘Last Exit to Brooklyn’ (1964), een boek dat ook Lydia Lunch beïnvloedde. Mij ontroert vooral de verhalenbundel ‘Song of the silent snow’ (1986). In het titelverhaal beschrijft hij het onthecht raken van de wereld, het één voelen met de schepping. In zijn opdracht schreef Selby in mijn editie van het boek: ‘Keep on listening to the song’.

Voor de letterlijke vertaling van Selby’s aansporing ben je bij Gonzo (circus) aan het goede adres, al 25 jaar. Maar ook figuurlijk: luisterend naar de ‘stille sneeuw’ in de vorm van kunst, het leven en spiritualiteit. Harold Schellinx (p.28) leert ons dat je daarbij het toeval maar beter positief kunt bejegenen, zodat je de mooie en waardevolle zaken uit het leven kunt halen én geven.

Worstelend met de grote levensvragen brengt Joe Galarraga van Big Ups muziek met de urgentie van punk en de aansporing om minder wreed voor elkaar te zijn. Een boodschap die onder het juk van het allesoverheersende deprimerende neoliberalisme alsook een cultuur van controle, hoop brengt. Ook de tentoonstelling ‘Hacking Habitat’ in Utrecht spoort aan tot reflectie hierover. Marc Schuilenburg deelt zijn gedachten hierbij in deze editie.

In het boek ‘Seismographic Sounds’ wordt hiphop verheven tot de wereldwijde urban verzetsmuziek. Arnold de Boer (Zea/The Ex) is kritisch. Hiphop lijkt eerder het ‘lief dagboek’ van de wereld geworden. Intussen ontdekte Hugo Emmerzael dat in Durban (Zuid-Afrika) een nieuwe verzetshaard gloeit: Gqom! Net als in Brussel, waar nieuwe Belg Zoë McPherson (p.14) steeds sterker de aandrang voelt om strijdliederen te schrijven.

Ook de songs van Joe Casey (Protomartyr) gaan over veel meer dan een kater en een weggelopen lief. Al kan singersong-writer Damien Jurado – net als zijn meer duistere evenknie King Dude uit Seattle afkomstig – dat laatste naar een hartverscheurend mooie hoogte tillen. Even openhartig is Antwerpenaar Han Swolfs aka Hantrax: muziek hielp hem door moeilijke tijden. Het resultaat is een nieuw, alom geprezen album.

Selby’s idee over de ‘stille sneeuw’ werkt ook nog op een andere niveau: zonder stilte geen ‘noise’ en feedback evenmin. Naar dat laatste zoekt de jonge Vlaamse kunstenaar Jeroen Vandesande. En van het onderzoek naar de club lijkt misschien een grote stap, maar de Vlaamse muzikant Yves de Mey trekt met zijn bejubelde album ‘Drawing with Shadow Pens’ op 12 mei naar het STUK in Leuven, samen met Red Stars Over Tokyo. Wij nodigen je uit om er samen de tijd bij de lurven te vatten en te genieten van de ‘stille sneeuw’.

Veel lees- en luisterplezier!

Gé Huismans
Hoofdredacteur

Gonzo (circus) #133 is hier op papier verkrijgbaar.

Comments

comments


Dit artikel verscheen eerder in GC #133.

Koop deze editie in onze webshop!

Reacties