skyscraper
banner_moremusic_cactus
Blog Magazine

Croatian Amor


Bezoekers van het Rewire-festival met een neus voor wat zo mooi ‘serendipiteit’ heet, zullen vanzelf bij Loke Rahbek alias Croatian Amor terechtkomen, die er zijn jongste album komt voorstellen. Noch wij noch hijzelf weten wat te verwachten, maar dat het de moeite waard wordt, staat vast.

Croatian Amor en Loke Rahbek: het zijn beide namen die blijven hangen. Wanneer ik Rahbek vertel dat zijn voornaam me doet denken aan de Scandinavische godheid Loki, moet hij lachen: “Dat is effectief waar mijn naam vandaan komt. Ik heet gewoon Loki, maar dan op zijn Deens uitgesproken. Ik heb me altijd afgevraagd waarom mijn ouders me die naam gegeven hebben. Misschien is het krijgen van een eerste kind wel een beetje zoals het einde der tijden.” In de mythologie staat Loki echter voor meer dan enkel de Apocalyps – of Ragnarok, zo je wil. Volgens de overlevering is hij een ongrijpbaar, ambigu figuur die sommige critici beschouwen als een soort ‘trickster’, iemand die schijnbaar spelenderwijs en aan de hand van een portie uitgebalanceerde willekeur voortdurend andere goden op het verkeerde been zet en zo tersluiks met andere denkwerelden confronteert. Als we met die ogen naar Loki – of Loke – kijken, blijkt dat de naam die Rahbek van zijn ouders kreeg, nog niet zo’n vreemde keuze was.

Wispelturig

Dat Rahbek net als zijn naamgenoot van gestructureerde chaos houdt, merken we wanneer we hem vragen naar zijn plannen voor het Rewire-festival: “(denkt lang na) Het is nog te vroeg om dat te voorspellen, we zien wel wat er gebeurt. Sowieso wil ik ‘Love Means Taking Action’ (zijn nieuwste album, ql) telkens anders brengen. Als ik gewoon zou proberen te kopiëren wat er op het album staat, zou het zowel voor mij als voor het publiek saai worden. Ik probeer het geheel steeds op een frisse manier te benaderen door de bouwstenen te herschikken en er nieuwe collages mee te vormen. Zo vertrek ik altijd van een open kader. Weet je, eigenlijk moet de kans bestaan dat ik alles verpest – die spanning houdt me scherp.”
“Ik ben enorm wispelturig”, gaat Rahbek verder. “Ideeën die nu door mijn hoofd spoken en fantastisch lijken, ben ik hoogstwaarschijnlijk al vergeten tegen wanneer het Rewire-festival begint. En zo hoort het, voor mij wil ik Croatian Amor levend houden. Er moet een zekere gelatenheid in zitten – het blijft uiteindelijk iets wat ik doe voor mijn plezier. Het is niet alsof we de wereld gaan redden door elektronische muziek te maken, dus kunnen we er evengoed de lol van inzien. Pas op, ik wil niet doen alsof het leven een groot feest is, maar ik denk dat het mogelijk is om plezier te hebben en tegelijkertijd serieus te zijn. Door beide te combineren, komen we volgens mij het verst.” Waar hij juist zal optreden tijdens Rewire, weet Rahbek ook nog niet, maar daar ligt hij evenmin wakker van: “Met Croatian Amor kan ik me in verschillende omgevingen uit de slag trekken. Het intrigeert me om te zien hoe elke setting iets anders teweegbrengt. Vorig jaar heb ik bijvoorbeeld enorm genoten van mijn optreden op Atonal in Berlijn, maar ik voel me even goed in een kleine, zweterige loft in Montréal. Ik zou niet kunnen kiezen tussen beide.”

Kleerkast

Getuige van zijn wispelturige aard is de brede waaier aan projecten waar Rahbek in speelt om zijn ei kwijt te kunnen: “Ook hier is een zekere speelsheid mee gemoeid. Al die verschillende projecten laten mij toe om dingen te doen en beslissingen te maken die ik niet zou kunnen, mocht ik enkel onder mijn eigen naam werken. Voor mij voelt elk project aan alsof ik een superheldenkostuum kan aantrekken en op de daken kan gaan rennen.” Net als Loki, die over de gave beschikte om van gedaante te veranderen, houdt Rahbek ervan om zichzelf te verkleden. Een terugkerende metafoor die hij graag gebruikt, is dat zijn verzameling aan projecten een grote kleerkast vormt waarin hij naar eigen goeddunken een gepaste outfit kan kiezen. Ook vandaag heeft hij voor iets passends gekozen: “Een flamboyant geel truitje uit de sportwinkel; het meest geflipte stukje stof dat ik ooit heb gezien.”
Rahbek leeft in een wereld waar constante verandering en variatie zorgen voor immer evoluerende narratieven, maar dat wil niet zeggen dat hij daarbinnen geen plaats meer ziet voor standvastigheid: “Het is niet omdat ik schipper tussen alter ego’s, dat ik steeds van nul begin en alles wat ik die dag heb opgebouwd, weer kapotmaak – dat is absoluut niet waar ik voor sta. Het gaat erom dat je gaandeweg bepaalde tools vindt die je vertrouwt en waar je graag mee werkt. Hoe langer hoe meer begrijp ik dat er in alles wat ik doe, een gemeenschappelijke kern zit, er is een kweekvijver waar ik al mijn ideeën uit put. Toen ik pas begon met muziek, was ik negentien en had ik dat besef veel minder.”

Spelmeester

Wat Rahbek in essentie wil doen te midden van al die veranderingen en impulsiviteit, is nieuwe werelden bouwen. Werelden die afhankelijk zijn van deze realiteit, maar daarbinnen fungeren als mogelijke alternatieven: “De meeste muziek die mij interesseert, brengt een luisterervaring die ruimtes creëert waar zowel de muzikant als de luisteraar in kunnen vertoeven. Ik ervaar ze als een uitnodiging om die ruimtes te betreden – hoelang mensen daar willen blijven of wat ze daar willen doen, is volledig hun keuze. Daarin ben ik voornamelijk beïnvloed door de vele computerspellen die ik gespeeld heb – sommige van de beste ervaringen in mijn leven heb ik gehad tijdens het gamen. De wereld van games kan een grote impact hebben: games zijn voor mij ideale platformen om dingen uit te vinden en nieuwe vormen van informatie aan de man te brengen.”
Wanneer hij zelf werelden creëert, ziet Rahbek zichzelf eerder als een spelmeester dan als een artiest. In die hoedanigheid wilt hij zijn eigen ego zo ver mogelijk aan de kant schuiven, maar dat is niet altijd even gemakkelijk: “Uiteraard bestaat datgene wat je zelf maakt voor 99% uit je eigen ego. Ik vind het moeilijk om uit te leggen hoe ik dat juist bedoel. Ik denk – en misschien had ik het meer tegen mezelf dan iemand anders – dat ik me gewoon voortdurend bewust was van mijn bevoorrechte positie toen ik ‘Love Means Taking Action’ aan het maken was. En ik wou vanuit die positie iets betekenen voor de mensen, zonder dat ik daar zelf een hoofdrol in opeis. Het draait uiteindelijk om nederigheid.” Toch beseft Rahbek dat hij zichzelf nooit volledig zal kunnen wegcijferen in de werelden die hij opbouwt: “Er is sowieso een gids nodig, maar dat kan evengoed een zachte hand zijn in plaats van een hand die je achteloos van hier naar daar gooit.”

Biechtstoel

Om mensen uit te nodigen in zijn werelden, moet Rahbek eerst een connectie aangaan met zijn publiek. In zijn vorige album als Croatian Amor gaf hij daarvoor wel nog specifieke richtlijnen mee: luisteraars konden ‘The Wild Palms’ (2014) enkel verkrijgen door een naaktselfie door te sturen naar Rahbek. De premisse was dat hij de foto’s nooit zou verspreiden als de luisteraars het album voor zichzelf zouden houden. Daarmee wilde Rahbek de kwetsbaarheid van de artiest die zich blootgeeft in een tweerichtingsverkeer plaatsen. Maar wanneer Rahbek die regels oplegde, ging hij – als een ware ‘trickster’ – ervan uit dat ze gebroken zouden worden: “Wanneer je zoiets doet, weet je op voorhand dat iemand het album vroeg of laat toch op YouTube zet. Dat doet voor mij geen afbreuk aan de initiële opzet. Integendeel, ik heb dit zelf in de hand gewerkt – als iemand je iets verbiedt, is dat meestal het eerste wat je gaat proberen. Zo werkt de menselijke geest nu eenmaal en het is belangrijk dat ze dat blijft doen. Af en toe moeten we ingaan tegen wat ons opgelegd wordt.”
De vraag werpt zich op of een project als ‘The Wild Palms’, dat een dergelijke intieme band tussen artiest en consument beoogt, überhaupt nog overeind kan blijven op het internet. Rahbek is zich er echter heel goed van bewust dat alles wat je op het internet doet, mogelijk een publiek zo groot als de hele wereld kan bereiken: “Het internet is een bizarre plek. Toen ik onlangs naar samples aan het zoeken was op YouTube, had ik een gelijkaardige ervaring als met ‘The Wild Palms’. Ik stuitte op een reeks video’s waarin tieners hun diepste en donkerste geheimen blootgaven voor de camera. Deze manier van biechten deed me enorm denken aan de traditioneel katholieke manier waarbij je in de biechtstoel kruipt en je zonden vertelt aan de anonieme figuur aan de andere kant van de muur. Dat is exact wat dit YouTube-fenomeen doet, alleen is God hier vervangen door het internet en zijn engelen, de proxyservers.”

Remix-reading

Rahbek ziet het internet als de nieuwe manier bij uitstek om connecties aan te gaan. Waar hij dat met ‘The Wild Palms’ nog via mailverkeer deed, heeft hij in ‘Love Means Taking Action’ zijn focus verschoven naar sociale media. Wat hem daarbij vooral interesseert, is de manier waarop compleet tegenstrijdige zaken toch probleemloos naast elkaar kunnen bestaan in een nieuwsoverzicht op sociale media: “Met dit album wou ik de constante stroom aan informatie oproepen die je ook op sociale media vindt. Specifieker wou ik weergeven hoe bizarre juxtaposities binnen die informatiestroom onderling een soort wrijving veroorzaken waar je brein zich verbazend snel aan aanpast. Heb je ‘remix-reading’ ooit geprobeerd? Het idee is dat je een paar boeken tegelijk op een willekeurige bladzijde opent. Dan begin je de pagina van het eerste boek te lezen, waarna je vervolgens die van het boek daarnaast leest en zo verder. Na een tijdje merk je dat je brein zichzelf begint te hacken. In een poging om toch tot een logisch geheel te komen, komt het zelf met bepaalde verhaallijnen aanzetten. Hetzelfde gebeurt volgens mij wanneer je door je Facebook of Instagram scrolt.”

Vreemdenliefde

Wanneer we hem zo bezig horen, lijkt Rahbek volledig afgestemd op de voortdurende prikkels en impulsen die het dagelijkse bestaan tegenwoordig met zich meebrengt: “Op conceptueel niveau moet je alles omarmen wat op je afkomt. Je kan evolutie nu eenmaal niet tegenhouden – het is de enige strijd die niemand ooit zal winnen. Op die manier ben ik dus helemaal pro de toekomst. Maar ik ben waarschijnlijk niet anders dan de meeste mensen wanneer ik zeg dat ik sociale media tegelijkertijd enorm aantrekkelijk en uitermate beangstigend vind. Het fenomeen heeft goede en slechte kanten, zoals de meeste dingen. Voor mij maakt het in ieder geval inherent deel van mijn leven uit. Het geeft mij de mogelijkheid om in contact te blijven met vrienden van over de hele wereld en is bovendien erg handig om een platenlabel (Rahbek runt samen met Christian Stadsgaard Posh Isolation, ql) mee te onderhouden.”
Sociale media mogen dan mogelijkheden bieden om contacten van heinde en ver te onderhouden, toch blijft er een altijd een onoverbrugbare afstand aanwezig ten opzichte van een ontmoeting van vlees en bloed. Een soort anonimiteit, zeg maar. We kunnen de connectie die Rahbek op ‘Love Means Taking Action’ beoogt in dit licht interpreteren. In een voorgaand interview gaf Rahbek te kennen dat de liefde die op dat album ter sprake komt, niet van traditionele aard is, maar eerder een uiting is van liefde tussen vreemden: “Begrip is misschien nog een beter woord. Ik wil gewoon duidelijk maken dat we alle mensen als zodanig moeten beschouwen en niet als vlekjes op een wereldkaart.” Of we, gezien de titel, liefde dan als een vorm van activisme mogen beschouwen? “Dat kan het zeker zijn. In ieder geval vind ik dat het veel meer moed vereist om samen iets op te bouwen dan iets te af te breken. Mijn muziek is niet per se activistisch, maar het is mooi als je dat opbouwen op een manier kan promoten. Dat is iets wat we allemaal kunnen gebruiken dezer dagen.”

Trickster

Net wanneer we het gevoel hebben dat we toegang hebben kunnen bemachtigen tot de wereld die Rahbek voor ogen heeft, worden we er abrupt weer uit gezet. De organisatie van Bozar komt Rahbek waarschuwen dat hij bijna op moet. Er blijft nog zoveel over om te vragen, maar we laten – geheel volgens hoe Rahbek het zou willen – het graag aan de muziek over om de rest van het gesprek te voeren. Alles wat Rahbek ons net heeft verteld, blijkt terug te komen in zijn optreden. Hij stelt ons voor aan een wereld waar op het eerste gezicht willekeurige muziekflarden voorbijflitsen naast al even willekeurige beelden die opgevist zijn uit de uithoeken van allerhande mediaplatformen.
Wanneer we alles nauwlettend tot ons nemen, merken we gaandeweg echter dat al die willekeur eigenlijk berust op zorgvuldig gekozen juxtaposities. Een proces van aantrekken en afstoten zorgt voor een versnipperd gevoel van verbondenheid. Net zoals we dat in het dagelijkse leven soms kunnen ervaren met wildvreemden. Met dit besef in het achterhoofd, krijgt de muziek plots een nieuwe invulling – ze is perfect complementair met de beelden op het scherm en vormt zo de contouren van de wereld waarbinnen we ons bevinden.
Maar of je nu het totaalplaatje probeert te begrijpen of je je gewoon overgeeft, alle aanwezigen rondom ons lijken hun gading wel te kunnen vinden in de wereld die Rahbek heeft uitgetekend. Het gevoel haalt het hier van de ratio. Naast ons zit iemand met de ogen dicht, die achteraf vertelt dat ze “volledig tot rust is gekomen”. Niet meteen wat wij dachten, maar wat maakt dat uit. Op een plek als deze raken we wel vaker het spoor bijster en is alles wat Rahbek ons aanreikt relatief – en daarmee dus geen garantie voor een volgend optreden. Zoals het een ‘trickster’ betaamt.

Live

01/04, Rewire, Den Haag, rewirefestival.nl

Comments

comments


Dit artikel verscheen eerder in GC #138.

Koop deze editie in onze webshop!

Discografie

Croatian Amor - Love Means Taking Action (Posh Isolation, 2016)
Croatian Amor - The Wild Palms (Posh Isolation, 2014)
Croatian Amor - Genitalia Garden (Posh Isolation, 2014)
Croatian Amor & Lust For Youth - Pomegranate (Posh Isolation, 2013)
Croatian Amor - The World (2013)

Reacties