transit_skyscraper_gonzo
Events

Barst wordt Monnik


Filip Leupe, de man achter Splinter, het niet zomaar een radioprogramma zijnde onderdeel van Villa Bota in Brugge, kreeg de kans aangereikt om een muzikale avond te cureren in het Jeugdhuis Comma. Daar zei hij uiteraard uitbundig ja tegen, waarna hij enkele van zijn favorieten uitnodigde.

Kort voor ons vertrek vernamen we dat Bart Desmet, onbetwiste leider en dirigent van Barst, forfait moest geven wegens ziekte. Graag deed hij het niet, maar hij stond machteloos tegen de ziekte die hem had geveld. Enig contacten later werd, mee door toedoen van de mensen van Consouling Sounds, een waardige vervanger gevonden in de vorm van Monnik.
Eenmaal aangekomen bleek het jeugdhuis een plek te zijn waar hardrock en heavy metal een thuis hebben gevonden. Of dat is toch wat we concludeerden uit het zien van de shirts van de medewerkers en de muziek die door de plaatselijke dj voor en tijdens de concerten werd gedraaid. Gelukkig houden we wel van een streepje thrashmetal op zijn tijd.

De lijn werd ook nog eens doorgetrokken tot het Kreator-shirt die de gitarist (Diederick ‘Herr Maniac’ Nuyttens) van het duo Smikkelvitter om de bast had gespannen. Het duo maakte eerder indruk op Leupe, waardoor ze hier de debatten mochten openen. Gitaar en drums (Thomas ‘Yeti’s Hammer’ Campaert), beiden een brede Prozac-glimlach en eindeloos hun best doen om een stukje Godflesh uit hun instrumenten te rammen, dat is kort door de bocht wat het tweetal presenteerde. Kort en gebald zou het ons nog enigszins hebben kunnen overtuigen, maar dat hadden ze niet begrepen. Jammer.


Muziekvereniging De Clingse Bossen mocht als tweede aantreden, al ging dat in eerste instantie niet allemaal zo gemakkelijk. Wat technische problemen, wat kabels die verkeerd waren ingeplugd, het leek allemaal mis te gaan. Net als de vorige keer dat we hen bezig zagen, werden voornamelijk nummers gespeeld uit hun debuut van eerder dit jaar, uitgebracht op Consouling Agency. Met uitzondering van ‘Parenclub’, dat niet op de plaat staat maar wel telkens voor enige hilariteit zorgt. Wat we vooral interessant vonden was het feit dat die technische moeilijkheden bij de start het duo aanzette om nog meer gefocust te gaan spelen. De twee zijn ondertussen perfect op elkaar ingespeeld, herkennen elkaars grimassen en weten meteen wat er bedoeld wordt en welke noot er dient te worden gespeeld. Hun bolusrock, met obligaat petje met de opdruk ‘I hartje girls) dat voortdurend een eigen willetje bleek te hebben, werkte wonderwel. Gebalder, harder en ruwer bij momenten, gedreven en quasi zonder foutjes wist het duo uit Clinge ons nog meer te overtuigen dan de vorige keer. Leuk ook dat de Clingse Bosnimfen zichzelf als Barst Junior presenteerden, als eerbetoon aan hun zieke collega.
Monnik mocht de avond afsluiten. Hij had geen zin om zich op het podium af te zonderen. Hij koos ervoor om zijn bakjes op een tafeltje te etaleren, microfoon en gitaar binnen handbereik, om zich net voor het podium te posteren. De meeste aanwezigen waren aan het tateren maar daar trok Monnik zich weinig van aan. Hij begon gewoon zijn soundscape in elkaar te knutselen, draaiend en prutsend aan zijn apparatuur, slechts heel af en toe zijn gitaar gebruikend voor een paar korte aanslagen. Na een tiental minuten was het tateren van de aanwezigen helemaal opgehouden en was iedereen versteld aan het luisteren naar de ingetogen, ietwat donker melancholische, trip die Monnik uitzette. Dit was een setje vol drones die van de eerste tot de laatste noot bleef boeien. Fijn ook dat Monnik quasi ongemerkt een fragmentje uit ‘Western Lands’, het album van Barst, zijn soundscape binnen smokkelde. Zo hadden we toch allemaal een klein beetje Barst mogen ervaren.
Honderd meter stappen moesten we nadien naar de auto. Zeiknat waren we ervan. Wat een prachtige nazomer hebben we toch.

Gezien: Smikkelvitter, Muziekvereniging De Clingse Bossen en Monnik, Jeugdhuis Comma, Brugge
Tekst: Patrick Bruneel – Foto’s: Stephan Vercaemer

Comments

comments


Reacties


Geef een reactie