Blog


Lars Graugaard alias Lars From Mars is een programmeur, sonologist en componist die naar het schijnt geïnteresseerd te zijn in het toepassen van lichamelijke functies (en aberraties) op muziek. Hoe precies vertelt de promo niet, maar als we op de muziek af moeten gaan is het vooral zijn respect voor conventies die niet helemaal werkt – wat we uiteraard toejuichen. Sterk ritmische, op Detroit-minimal geënte beats en een zweem Aphex Twin-gekkigheid in zijn keuze van geluiden. Zonder uit de bocht te vliegen – daar lijkt Lars teveel de academicus voor – maar met genoeg eigenzinnigheid voor een flinke grijns. Vier nummers in ongeveer een half uur – net als Driftmachines ‘Eis Heauton’, waarmee de overeenkomsten ook meteen wel ophouden. Na de doorwrochte ambient dub van hun album ‘Nocturnes’, presenteert het Berlijnse duo een mooi tussendoortje via het Mexicaanse label Umor Rex. De titel laat zich vertalen als ‘gesprek met zichzelf’, geen slechte metafoor voor deze synthimprovisaties. Na een dubby nummer dat nog wel iets weg heeft van een Plastikman-zonder-funk gaat het tweetal op in een ijle wolk van minimale pulsen en spookachtig geborrel uit hun modulaire synthesizer. Minder willekeurig dan Keith Fullerton Whitman en minder alien dan Three Legged Race, en met genoeg herkenbare patronen om te blijven boeien. Fraai verpakte cassette met downloadcode, een aanrader voor modulaire synthliefhebbers voor wie het allemaal niet helemaal vol gepleisterd hoeft te zijn.

Lars Graugaard alias Lars From Mars is een programmeur, sonologist en componist die naar het schijnt geïnteresseerd te zijn in het toepassen van lichamelijke functies (en aberraties) op muziek. Hoe precies vertelt de promo niet, maar als we op de muziek af moeten gaan is het vooral zijn respect voor conventies die niet helemaal werkt – wat we uiteraard toejuichen. Sterk ritmische, op Detroit-minimal geënte beats en een zweem Aphex Twin-gekkigheid in zijn keuze van geluiden. Zonder uit de bocht te vliegen – daar lijkt Lars teveel de academicus voor – maar met genoeg eigenzinnigheid voor een flinke grijns. Vier nummers in ongeveer een half uur – net als Driftmachines ‘Eis Heauton’, waarmee de overeenkomsten ook meteen wel ophouden. Na de doorwrochte ambient dub van hun album ‘Nocturnes’, presenteert het Berlijnse duo een mooi tussendoortje via het Mexicaanse label Umor Rex. De titel laat zich vertalen als ‘gesprek met zichzelf’, geen slechte metafoor voor deze synthimprovisaties. Na een dubby nummer dat nog wel iets weg heeft van een Plastikman-zonder-funk gaat het tweetal op in een ijle wolk van minimale pulsen en spookachtig geborrel uit hun modulaire synthesizer. Minder willekeurig dan Keith Fullerton Whitman en minder alien dan Three Legged Race, en met genoeg herkenbare patronen om te blijven boeien. Fraai verpakte cassette met downloadcode, een aanrader voor modulaire synthliefhebbers voor wie het allemaal niet helemaal vol gepleisterd hoeft te zijn.

Recensies


Geluid

Americanino


Lars Graugaard alias Lars From Mars is een programmeur, sonologist en componist die naar het schijnt geïnteresseerd te zijn in het toepassen van lichamelijke functies (en aberraties) op muziek. Hoe precies vertelt de promo niet, maar als we op de muziek af moeten gaan is het vooral zijn respect voor conventies die niet helemaal werkt – wat we uiteraard toejuichen. Sterk ritmische, op Detroit-minimal geënte beats en een zweem Aphex Twin-gekkigheid in zijn keuze van geluiden. Zonder uit de bocht te vliegen – daar lijkt Lars teveel de academicus voor – maar met genoeg eigenzinnigheid voor een flinke grijns. Vier nummers in ongeveer een half uur – net als Driftmachines ‘Eis Heauton’, waarmee de overeenkomsten ook meteen wel ophouden. Na de doorwrochte ambient dub van hun album ‘Nocturnes’, presenteert het Berlijnse duo een mooi tussendoortje via het Mexicaanse label Umor Rex. De titel laat zich vertalen als ‘gesprek met zichzelf’, geen slechte metafoor voor deze synthimprovisaties. Na een dubby nummer dat nog wel iets weg heeft van een Plastikman-zonder-funk gaat het tweetal op in een ijle wolk van minimale pulsen en spookachtig geborrel uit hun modulaire synthesizer. Minder willekeurig dan Keith Fullerton Whitman en minder alien dan Three Legged Race, en met genoeg herkenbare patronen om te blijven boeien. Fraai verpakte cassette met downloadcode, een aanrader voor modulaire synthliefhebbers voor wie het allemaal niet helemaal vol gepleisterd hoeft te zijn.

Geluid

Museum of Love


Nog niet zo lang geleden was DFA Records een toonaangevende partij in de alternatieve muziekwereld. Het door James Murphy en Tim Goldsworthy opgerichte label heeft op vrijwel geheel eigen houtje gezorgd voor het succes van de samenkomst tussen elektronische disco en de gitaargestuurde alternatieve poprock. Bands als The Rapture en LCD Sounsystem waren toonaangevende namen en het pensioen van beide werd ervaren als het einde van een tijdperk. Het valt dan ook niet mee om de twee albums die hier besproken worden los te zien van DFA en een bepaald tijdsgewricht. De verwachtingen die het label oproept, worden door beide partijen namelijk volledig bevestigd. The Juan MacLean is inmiddels een oudgediende bij DFA en ‘In A Dream’ is alweer zijn vierde album. Het is een bijzonder geraffineerde elektronische dansplaat, die vanwege zijn technisch hoge niveau ook een beetje kil en herkenbaar klinkt. Ten opzichte van vorige releases valt er oppervlakkig bekeken geen kwalitatief of inhoudelijk verschil te constateren. Museum Of Love debuteert hier met een meer op synthpop georiënteerde plaat. Het geluid is typisch DFA, een dansbaar mengsel van synthesizers en akoestische instrumenten. House Of Love is dan ook het project van Pat Mahoney, de drummer van LCD Soundsystem. Al met al is hier sprake van twee niet echt verrassende albums met een herkenbaar geluid, maar is dat een probleem? Het is ergens geruststellend om te zien dat het label al die tijd zo’n duidelijke sound heeft nagestreefd dat we de recensie zouden kunnen afdoen met ‘meer van hetzelfde’. Is het immers niet juist een kwaliteit om als label voor een sound te staan en precies die aan de mensen te leveren? De lijn die zij hebben uitgezet in 2001 sluit naadloos aan op de twee hier besproken releases uit 2014. Weinig labels zijn de laatste jaren zo betrouwbaar geweest als DFA en dit zal hen in retrospectief geen windeieren gaan leggen.

Expo

CTM 2015 (1): Un tunen met sirenes en ASMR


Om te ‘un tunen’ is echter veel tijd nodig. Daarom namen we onze tijd om rustig na te denken over CTM 2015 en over het vreemde fenomeen ASMR, hoe synchroon spreken tot wereldvrede kan leiden, sirenes onverwachte uitwerkingen kunnen hebben, over hoe alien-taal zou kunnen klinken en hoe betonnen loopbanden werken.

Meer recensies

Theaters Tilburg

Columns


Archief artikelen Geluidsarchitect

Column: De Achtergrond-Stream of consciousness


Waar komt de stream of consciousness vandaan? Waar is de bron van die ellendige, dagelijkse gedachtestroom? En: willen we dat wel weten? De Geluidsarchitect vraagt het zich!

Na-gedachten

Paul Panhuysen (1934 – 2015)


De vooraanstaande Nederlandse kunstenaar en organisator Paul Panhuysen (Borgharen, 1934) is donderdag 29 januari overleden. Panhuysen verwierf vanaf 1980 internationale faam als geluidskunstenaar en als mede-oprichter en directeur van Het Apollohuis in Eindhoven, waar hij talrijke exposities en concerten organiseerde.

Na-gedachten

Edgar Froese (1944 – 2015)


Afgelopen week overleed Edgar Froese, bezieler van elektronicapioniers Tangerine Dream. Een terugblik op het leven van deze pionier.

Meer columns

Theaters Tilburg