Blog


In zijn relatief jonge carrière werkte Jean De Lacoste, ook wel kortweg Jean D.L. al samen met onder meer Mauro Pawlowski, Jozef Van Wissem en de betreurde noiselegende Zbigniew Karkowski. Reden genoeg dus om ook het solowerk van de Brusselse muzikant een kans te geven. Zijn nieuwe plaat ‘Early Nights’, een verzameling tracks die over een periode van zeven jaar werd ingeblikt, is daar uitermate geschikt voor. Het nocturnale karakter van de plaat wordt zowel in de titel als in de beschrijving benadrukt, en inderdaad: de gitaargedreven soundscapes van Jean D.L. komen het best tot hun recht wanneer de maan heeft postgevat. Tel daar nog een verlaten industrieterrein bij op en je hebt het beeld dat de donkere drones uit tracks als ‘Indoor, Pt. 1’ en ‘Perché’ oproepen. Op ‘Indoor, Pt. 2’, ‘…’ en ‘Xanela, Pt. 2’ is er dan weer wat meer ruimte voor gitaargetokkel. De atonale, lo-fi en soms ietwat bluesy manier van spelen doen denken aan voormalig mede-Brusselaar Ignatz. Helemaal interessant wordt het wanneer de twee gecombineerd worden tot een organisch geheel, zoals in ‘Xanela, Pt. 1’. Het spaarzame gitaarspel van Jean D.L. tilt de soundscape op tot ver boven de middelmaat. De hele plaat bezit een zeker gevoel van isolement, ook al zijn – ironisch genoeg – een deel van de nummers live opgenomen. Precies die rode draad van verlatenheid maakt van ‘Early Nights’ een geheel, een album dat bovendien gewoonweg steengoed is: meer hoeft dat niet te zijn.

In zijn relatief jonge carrière werkte Jean De Lacoste, ook wel kortweg Jean D.L. al samen met onder meer Mauro Pawlowski, Jozef Van Wissem en de betreurde noiselegende Zbigniew Karkowski. Reden genoeg dus om ook het solowerk van de Brusselse muzikant een kans te geven. Zijn nieuwe plaat ‘Early Nights’, een verzameling tracks die over een periode van zeven jaar werd ingeblikt, is daar uitermate geschikt voor. Het nocturnale karakter van de plaat wordt zowel in de titel als in de beschrijving benadrukt, en inderdaad: de gitaargedreven soundscapes van Jean D.L. komen het best tot hun recht wanneer de maan heeft postgevat. Tel daar nog een verlaten industrieterrein bij op en je hebt het beeld dat de donkere drones uit tracks als ‘Indoor, Pt. 1’ en ‘Perché’ oproepen. Op ‘Indoor, Pt. 2’, ‘…’ en ‘Xanela, Pt. 2’ is er dan weer wat meer ruimte voor gitaargetokkel. De atonale, lo-fi en soms ietwat bluesy manier van spelen doen denken aan voormalig mede-Brusselaar Ignatz. Helemaal interessant wordt het wanneer de twee gecombineerd worden tot een organisch geheel, zoals in ‘Xanela, Pt. 1’. Het spaarzame gitaarspel van Jean D.L. tilt de soundscape op tot ver boven de middelmaat. De hele plaat bezit een zeker gevoel van isolement, ook al zijn – ironisch genoeg – een deel van de nummers live opgenomen. Precies die rode draad van verlatenheid maakt van ‘Early Nights’ een geheel, een album dat bovendien gewoonweg steengoed is: meer hoeft dat niet te zijn.

Recensies


Geluid

Jean D.L.

Early Nights


In zijn relatief jonge carrière werkte Jean De Lacoste, ook wel kortweg Jean D.L. al samen met onder meer Mauro Pawlowski, Jozef Van Wissem en de betreurde noiselegende Zbigniew Karkowski. Reden genoeg dus om ook het solowerk van de Brusselse muzikant een kans te geven. Zijn nieuwe plaat ‘Early Nights’, een verzameling tracks die over een periode van zeven jaar werd ingeblikt, is daar uitermate geschikt voor. Het nocturnale karakter van de plaat wordt zowel in de titel als in de beschrijving benadrukt, en inderdaad: de gitaargedreven soundscapes van Jean D.L. komen het best tot hun recht wanneer de maan heeft postgevat. Tel daar nog een verlaten industrieterrein bij op en je hebt het beeld dat de donkere drones uit tracks als ‘Indoor, Pt. 1’ en ‘Perché’ oproepen. Op ‘Indoor, Pt. 2’, ‘…’ en ‘Xanela, Pt. 2’ is er dan weer wat meer ruimte voor gitaargetokkel. De atonale, lo-fi en soms ietwat bluesy manier van spelen doen denken aan voormalig mede-Brusselaar Ignatz. Helemaal interessant wordt het wanneer de twee gecombineerd worden tot een organisch geheel, zoals in ‘Xanela, Pt. 1’. Het spaarzame gitaarspel van Jean D.L. tilt de soundscape op tot ver boven de middelmaat. De hele plaat bezit een zeker gevoel van isolement, ook al zijn – ironisch genoeg – een deel van de nummers live opgenomen. Precies die rode draad van verlatenheid maakt van ‘Early Nights’ een geheel, een album dat bovendien gewoonweg steengoed is: meer hoeft dat niet te zijn.

Events

De wervelwind van Stefanie


Zaterdag Meuris-dag! Dat was al zo op Rock Herk, en nu ook op Pukkelpop. Stijn Meuris maakte een selectie Belgische bands voor de Wablief?!, en mocht de tent ook afsluiten. Maar ook de Baraque Futur had veel goeds te bieden qua lokaal vakmanschap.

Events

De vingerverf van The Germans


Dag twee van Pukkelpop en Nico Kennes en De Geluidsarchitect hangen nog altijd rond op de Kiewitse weide. Vandaag: Mauro-dag! Mauro Pawlowski mocht Pukkelpop wat namen in het oor fluisteren, en dat leidde tot een veelbelovende Wablief?!-affiche op vrijdag.

Meer recensies

Columns



De Nieuwe Gonzo


“De kritische academische wereld is precies de plek waar kennis wordt geproduceerd die niet gaat over economische waarde, maar over waarde voor het leven, en voor een leven dat het waard is om geleefd te worden.” In Gonzo (circus) #127 de spelende mens/kunstenaar (Karen Gwyer, TCF en Jib Kidder) de Nieuwe Vlaamse Slag (Matthieu Serruys, Onmens en Granvat) & de kritische mens zoals Jussi Parrika (zie quote hierboven) en Robrecht Vanderbeeken met wie we de ivoren toren der universiteiten slopen in een nieuwe interviewreeks.

Geluidsarchitect

Hoekje voor volwassenen


Gonzo’s hoekje voor volwassenen. De nieuwe column van De Geluidsarchitect!


GONZO (CIRCUS) #126: VROUWEN MET VISIE


‘Ik heb zelf al ervaren dat ik minder gerespecteerd of serieus genomen werd en dat ik voelde dat ik harder moest zijn, mannelijker. Ik ben er meer over beginnen nadenken.’ Aldus muzikante en kunstenares SØS Gunver Ryberg. In Gonzo (circus) #126: vrouwen met visie!

Meer columns